Independence Bell of Brazil, Dzwon historyczny w Barra Funda, São Paulo, Brazylia

Dzwon Niepodległości Brazylii to brązowy dzwon odlany w 1820 r. przez Francisco das Chagas Sampaio, prawdopodobnie w Bahia. Ma 1,75 m wysokości i 1,70 m średnicy, waży około 2250 kg i zawiera 18 kg złota. Wisi na dzwonnicy kościoła São Geraldo w dzielnicy Perdizes i nosi imię odlewnika, herb Królestwa Portugalii oraz fragment psalmu 150.

Dzwon został odlany w latach 1820-tych, gdy Brazylia wyzwoliła się z rąk Portugalii i rozpoczęła swoją drogę jako nacja niepodległa. Odegrał rolę symboliczną, gdy Brazylia budowała swoją nową tożsamość w tym transformacyjnym okresie.

Dzwon nosi przydomek „Bronze Velho” z czasów, gdy należał do starej katedry Sé, gdzie pozostał od 1820 roku do rozbiórki katedry w 1913 roku. W czerwcu 1942 roku został podarowany parafii São Geraldo das Perdizes. Jego serce z żelaza i ołowiu skradziono 25 listopada 2003 roku; dzwon otrzymał nowe i nadal bije w Wielkanoc i Boże Narodzenie.

Dzwon wisi w dzwonnicy kościoła São Geraldo w dzielnicy Perdizes, a nie w Barra Funda, a dostęp dla zwiedzających jest utrudniony. Nie jest to pomnik widoczny z ulicy: wizyta zależy od kościoła i parafii. Skradziony serce dzwonu zastąpiono, a dzwon nadal bije na Wielkanoc i Boże Narodzenie.

Serce dzwonu z żelaza i ołowiu, ważące 50–60 kg, zostało skradzione 25 listopada 2003 r.; sprawcy liczyli zapewne na wydobycie złota, choć złoto jest stopione z brązem tylko w samym dzwonie. Sprawa pozostaje nierozwiązana, a skradzione serce nie było oryginalne — to jest przechowywane osobno.