Moinho Matarazzo, Budynek przemysłowy w dzielnicy Brás, São Paulo, Brazylia

Moinho Matarazzo to długi budynek przemysłowy na rogu Rua Monsenhor Andrade i Rua do Bucolismo w dzielnicy Brás w São Paulo. Jego jasnoszaro-biała ceglana fasada wznosi się nad ciemnym, poplamionym dolnym murem, z wysokimi, wąskimi łukowymi oknami w pionowych kolumnach, częściowo ciemnymi, a częściowo zabitymi deskami. Czarne metalowe balkony wystają z kilku środkowych przęseł, a budynek kończy się spiczastym szczytem.

Budynek został utworzony około 1900 roku przez Francesco Matarazzo jako część dużego przedsiębiorstwa przemysłowego, które kształtowało gospodarkę Ameryki Łacińskiej. Odegrał kluczową rolę w rozwoju São Paulo jako ośrodka przemysłowego w pierwszych dekadach 20. wieku.

Nazwa młyna przypomina Francesca Matarazzo, włoskiego imigranta, który przybył do Brazylii w 1881 r. i założył go w 1900 r. Jego robotnicy przeprowadzili jeden z pierwszych strajków São Paulo: w 1907 r. komitet zażądał wyższych płac i krótszego dnia pracy, odmówiono, a młyn stanął. Dziś widać jasnoszaro-białą ceglaną elewację nad ciemnym, pokrytym czerwonym graffiti cokołem.

Młyn stoi na rogu Rua Monsenhor Andrade i Rua do Bucolismo w dzielnicy Brás, a nie w pobliżu stacji Anhangabaú. Działka leży przy dawnym przebiegu linii São Paulo Railway, której dostęp kolejowy zdecydował o lokalizacji. Budynek jest objęty ochroną, więc zwiedza się go z zewnątrz; dolny mur pokrywają czerwone graffiti, a część wysokich okien zamurowano.

Jego położenie obok kolei São Paulo umożliwiło młynowi bezpośredni import pszenicy z Argentyny i Stanów Zjednoczonych, co dało mu znaczną przewagę. To połączenie kolejowe było kluczowe dla jego operacji i rentowności.