Santos Immigrant Hostel, Schronisko dla imigrantów w Vila Nova, Santos, Brazylia

Dawna Hospedaria de Imigrantes de Santos to pusty budynek z 1912 r., wpisany w prostokąt 110 x 87 m i złożony z dwóch skrzydeł wokół dziedzińca. Eklektyczna fasada łączy cechy neokolonialne z klasycznymi elementami gzymsu środkowego i frontonu z wolutami nad głównym wejściem; wieże stoją na fasadzie głównej i na ściętym narożniku. Skrzydła łączy parter o wysokości 6,20 m oraz piętro o wysokości 7 m, połączone szeroką werandą na filarach.

Budynek pochodzi z 1912 roku i powstał według projektu architekta Nicolau Spagnolo, którego nie zrealizowano w pełni. Miał przyjmować imigrantów przybywających do portu Santos, ale napływ migracyjny już zmalał, a przybyszy kierowano bezpośrednio do São Paulo na kwarantannę, więc nigdy nie służył jako schronisko. Później magazynowano w nim kukurydzę, kawę i banany, mieściły się firmy remontujące statki, a w 1998 roku został wpisany do rejestru zabytków.

Budynek nigdy nie przyjął imigrantów: w 1912 napływ migrantów zmalał, a przybyłych kierowano do São Paulo na kwarantannę. Nazwa przetrwała tylko na papierze. Później magazynowano tu kukurydzę, kawę i banany oraz działały firmy remontujące statki; wpisany do rejestru zabytków w 1998 roku, stoi pusty i uchodzi za symbol zaniedbania.

Budynek stoi pusty i jest ogrodzony, więc ogląda się go z ulicy, a nie wchodzi do środka; dwa skrzydła i dziedziniec najlepiej widać od strony Rua Silva Jardim. Teren leży blisko portu Santos, a jego gleba jest skażona olejem opałowym, co zablokowało renowację.

Budynek powstał według projektu architekta Nicolau Spagnolo, którego nie zrealizowano w pełni. Imigranci mieli wchodzić od strony nabrzeża przez żelazną bramę, przez którą przechodziła linia kolejowa; wagony miały przywozić pasażerów z portu. To wejście nigdy nie zostało użyte zgodnie z przeznaczeniem.