Palacete Conde do Pinhal, Rezydencja z XIX wieku w São Carlos, Brazylia

Palacete Conde do Pinhal to dwupiętrowy dwór z siedmioma zdobnymi balkonami na głównej fasadzie, żeliwnymi detalami i drewnianymi podłogami sosnowymi w przestronnych pokojach. Architektura wykazuje rzemiosło poprzez dekoracyjne gipsowanie, łukowe okna i ceramiczne ozdoby wzdłuż linii dachu.

Działkę kupiono w 1867 roku, co potwierdza data wyryta na żelaznej bramie. 27 grudnia 1890 roku hrabia do Pinhal zatrudnił inżyniera Pietra Davida Cassinelliego, który rozpoczął budowę w 1893 roku; pałacyk otwarto w 1895 roku. Po śmierci hrabiego w 1901 roku rodzina opuściła budynek, a w latach 1906–1913 używały go Siostry Najświętszego Sakramentu. W 1918 roku nieruchomość przejęło miasto.

Nazwa budynku pochodzi od Antônia Carlosa de Arruda Botelho, mianowanego hrabią Pinhal w 1885 r. W latach 1906–1913 siostry Najświętszego Sakramentu prowadziły tu Colégio São Carlos, a w latach 1921–1952 mieściła się tu rada miejska. Żelazna brama nosi datę 1867, roku zakupu działki.

Pałacyk jest zamknięty i czeka na remont, więc wnętrza nie można zwiedzać; sekretariat edukacji opuścił go w 2016 roku. Główna fasada zwrócona jest na południe, w obrębie historycznego obszaru São Carlos, a rok 1867 wyryto na żelaznej bramie posiadłości. Z ulicy widać elewację i siedem balkonów.

Dom posiada podwyższone obszary piwnic i charakterystyczne łukowe okna przypominające małe ambony lub loggias. Te elementy architektoniczne odzwierciedlają europejskie tradycje budowlane, które architekt włączył do projektu.