Fortaleza de Nossa Senhora dos Prazeres, Portugalska twierdza kolonialna na Wyspie Mel, Paranaguá, Brazylia.

Fortaleza de Nossa Senhora dos Prazeres to instalacja obronna na wyspie Mel u wybrzeża Paranaguá, zbudowana z kamienia z grubymi murami i funkcjonalnymi pomieszczeniami dla wojsk garnizonowych. Struktura podąża za naturalnym terenem wyspy i pokazuje typowy układ fortyfikacji przybrzeżnych z okresu kolonialnego.

Forteca została zbudowana w drugiej połowie osiemnastego wieku pod władzą portugalską w celu ochrony wybrzeża przed nieautoryzowanym ruchem morskim. Ucieleśnia strategię militarną Portugalii mającą na celu zabezpieczenie jej południowych brazylijskich posiadłości w tym okresie.

Wezwanie Najświętszej Marii Panny Rozkosznej, patronki Casa de Mateus, wybrał założyciel fortu, D. Luís António de Sousa Botelho Mourão, czwarty morgado de Mateus. Inauguracja odbyła się 25 marca 1769 r., a fort znany jest też jako Fortaleza da Barra. W latach 80. XX wieku miejsce stało się sceną poszukiwań skarbu, podsycanych legendą o księdzu Thiago i znalezieniem skrzyni ze starymi papierami i monetami o niewielkiej wartości.

Dostęp możliwy jest łodzią z Paranaguá, przy czym przejazd na wyspę wymaga czasu i należy uwzględnić warunki pogodowe. Solidne obuwie i ochrona słoneczna są mądre, ponieważ teren jest nierówny, a wyspa oferuje mało cienia.

W 1850 roku dowódca fortu, kapitan Joaquim Ferreira Barbosa, ustawił dziesięć dział na prowizorycznych drewniano-kamiennych podstawach i odparł brytyjską fregatę parową HMS Cormorant, która zajęła w porcie brazylijskie statki pod zarzutem handlu niewolnikami. Cormorant odpowiedział ogniem i trafił w zbocze morro da Baleia.