Superagüi National Park, Chroniony obszar przybrzeżny w Paraná, Brazylia

Park Narodowy Superagui to obszar chroniony obejmujący około 34.000 hektarów, który zawiera zatoki, równiny przybrzeżne, piaszczyste bandy, ujścia rzek i obszary namorzyn. Region ma różne formacje lasu atlantyckiego wzdłuż brazylijskiego wybrzeża.

Obszar zamieszkiwali już Carijós i Tupiniquins, zanim od 1500 roku przybyli Portugalczycy, którzy nie zakładali tu miast. W 1852 roku Perret Gentil, konsul szwajcarski w Rio de Janeiro, założył na wyspie Superagüi jedną z pierwszych europejskich kolonii w Paraná, z 15 rodzinami. Kolonia się nie rozrosła; w nielicznych dzisiejszych wioskach mieszkają rybacy będący potomkami tych rodzin.

W wioskach na terenie parku mieszkają rybacy będący potomkami 15 rodzin sprowadzonych na wyspę Superagui w 1852 roku przez Perreta Gentila, konsula szwajcarskiego w Rio de Janeiro. Barra do Superagui, jedyna wioska poza granicami parku, ma osiem pousad, cztery restauracje i pole namiotowe. Prąd dotarł tu dopiero pod koniec 1998 roku.

Park nie ma zorganizowanej infrastruktury turystycznej ani planu zarządzania; wioska Barra do Superagui, poza granicami parku, oferuje osiem pousad, cztery restauracje i pole namiotowe. Nie ma regularnej komunikacji wodnej, więc dotarcie wymaga wynajęcia prywatnej łodzi. Prąd dotarł do wioski dopiero pod koniec 1998 roku.

Marmozeta lwia o czarnej twarzy (Leontopithecus caissara), małpa krytycznie zagrożona wyginięciem, jest osobliwością siedliska parku i została opisana naukowo dopiero w 1990 roku. Park zamieszkuje też amazonka czerwonolica (Amazona brasiliensis) i kajman szerokopyski (Caiman latirostris).