Palácio Garibaldi, Pałac w historycznym centrum Curitiby, Brazylia

Palácio Garibaldi to pałac w historycznym centrum Curitiby, eklektyczny z przewagą cech neoklasycznych. Fasada ma dwie kondygnacje, zdobione okna, łuki pełne z naświetlami, gzyms, pinakle i mur z balustradą. Kuta żelazna klatka schodowa o roślinnym rysunku łączy bramę z atrium.

Budowę rozpoczęto w 1887 roku według projektu inżyniera Ernesta Guaity, a ukończono dopiero w 1904 roku jako siedzibę założonego w 1883 roku Società Italiana di Mutuo Soccorso Giuseppe Garibaldi. W 1906 roku odbył się tu I Congresso Estadual, z którego powstała Federação Operária no Paraná. Podczas II wojny światowej budynek wywłaszczył rząd stanowy i wykorzystywał go do celów administracyjnych; dopiero w latach sześćdziesiątych wrócił do stowarzyszenia.

Brązowe popiersie Giuseppe Garibaldiego odsłonięto w 1933 roku. Dwumetrowy kamień przywieziony z Monte Grappa we Włoszech upamiętnia brazylijskich żołnierzy Força Expedicionária Brasileira. W budynku mieszczą się też Associazione Giuseppe Garibaldi i włosko-brazylijskie centrum kultury Comitato Dante Alighieri.

Budynek mieści Associação Giuseppe Garibaldi oraz Centro Cultural Ítalo-Brasileiro Comitato Dante Alighieri. Wchodzi się z ulicy przez żelazną bramę o roślinnym wzorze, a ręcznie wykonane schody prowadzą do atrium. Pałac figuruje na liście Unidades de Interesse de Preservação miasta Curitiba.

Obecna fasada jest efektem przebudowy z 1932 roku wykonanej przez włoskiego architekta João de Mio, który z szacunku dla dawnego współpracownika zachował pierwotny projekt Ernesto Guaity z 1887 roku. Prace powiększyły bryłę budynku i zastąpiły pierwotny dach dwuspadowy obecnym, a ornamenty fasady głównej pozostały oryginalne.