Ilha da Paz Lighthouse, Struktura nawigacji morskiej w São Francisco do Sul, Brazylia

Latarnia morska Ilha da Paz to biała kamienna konstrukcja w São Francisco do Sul, która wznosi się nad kwaterami mieszkalnymi strażnika przylegającymi do jej podstawy. Wieża została zaprojektowana specjalnie do prowadzenia statków wchodzących do wejścia portu.

Już w raporcie z 1867 roku minister marynarki wspominał o potrzebie latarni na Ilha da Paz dla lepszego pokrycia brazylijskiego wybrzeża. Budowę rozpoczęto w 1905 roku pod kierownictwem kapitana-porucznika Arnaldo Siqueira Pinto da Luz, wykorzystując obfite kamienie z wyspy, a stacja została zainaugurowana 20 sierpnia 1906 roku. Jej pierwszym latarnikiem był Leovegildo Osorio. W 1982 roku światło zelektryfikowano, a w 1989 roku zainstalowano soczewkę czwartego rzędu pochodzącą z latarni São Tomé.

Nazwy miejscowe wyspy — Penixe, Portinho, Ponta do Sul, Saco do Venâncio, Pedra do Frade, Coruja, Paredão, Pomar i Fonte do Cafeeiro — nadal wyróżniają jej poszczególne punkty. Pierwszy latarnik, Leovegildo Cezar da Fonseca Ozório, pozostał tu ponad dwadzieścia lat; dwie urodzone na wyspie córki otrzymały imiona Maria da Paz i Maria da Graça, na cześć wyspy i archipelagu Graças.

Dostęp odbywa się łodzią z São Francisco do Sul, około 30 minut. Wyspa nie ma regularnej komunikacji publicznej; wizyty zależą od dozwolonych przepraw. Kotwicowisko Porto do Penixe ma mostek cumowniczy ze zbrojonego betonu o długości 8 metrów i szerokości 2,5 metra, dostępny dla jednostek o zanurzeniu do 2 metrów przy odpływie. Wyspa ma dwa źródła wody pitnej, Cafeeiro i Saco do Venâncio, oraz trzy cysterny o pojemności 60 000 litrów wody deszczowej.

Światło jest białe: 3,5 sekundy świecenia i 16,5 sekundy ciemności w 20-sekundowym cyklu, na wysokości ogniskowej 84 m i o zasięgu 26 mil morskich. Oryginalna obrotowa soczewka sześciokątna, wykonana w 1894 r. przez F. Barbier et Cie i sprowadzona w 1905 r., została w 1989 r. zastąpiona soczewką czwartego rzędu z latarni São Tomé w Rio de Janeiro.