Monumento Nacional ao Imigrante, Pomnik z brązu w Caxias do Sul, Brazylia.

Monumento Nacional ao Imigrante w Caxias do Sul składa się z brązowej grupy rzeźbiarskiej przedstawiającej parę rolników z dzieckiem na rękach kobiety, ustawionej przed obeliskiem z trzema alegorycznymi płaskorzeźbami: posiadanie ziemi, uprawa ziemi i sojusz sił cywilnych i wojskowych pod opieką boską. Na obelisku widnieje data 1875, rok założenia miasta. Po obu stronach znajdują się monumentalne schody, a pod nimi krypta mieszcząca Museu do Imigrante.

Pomysł został ogłoszony w 1949 roku przez deputowanego stanowego Luísa Compagnoniego w Radiu Caxias z okazji 75. rocznicy włoskiego osadnictwa w Rio Grande do Sul. Prezydent Eurico Gaspar Dutra położył kamień węgielny podczas Festa da Uva w 1950 roku, a po konkursie wybrano projekt Antônia Caringiego. Budowany w latach 1951–1954, został odsłonięty przez prezydenta Getúlio Vargasa 28 lutego 1954 roku. Ustawa 1.801 z 2 stycznia 1953 roku rozszerzyła hołd na wszystkie grupy etniczne.

Prawo z 1953 roku przekształciło pomnik w symbol narodowy honorujący wszystkie grupy etniczne, które kształtowały Brazylię, a nie tylko imigrantów włoskich. Odwiedzający mogą zobaczyć w reliefiach przedstawienie tych różnorodnych wkładów.

Pomnik stoi przy wjeździe do miasta, przy BR-116 na 150. kilometrze, z monumentalnymi schodami po obu stronach grupy rzeźbiarskiej. Do krypty poniżej prowadzą te schody, więc należy liczyć się ze stopniami, a nie z wejściem na poziomie gruntu.

Brązowe drzwi krypty przedstawiają Luiza Antôniо Feijó Júniora witającego imigrantów, szczegół, który wielu odwiedzających przeoczy. Marmurowe ściany zostały darowane przez rząd włoski jako prezent, odzwierciedlając silne połączenie między oboma krajami.