Fortaleza de São José da Ponta Grossa, Fortyfikacja kolonialna na wyspie Santa Catarina, Brazylia.

Fortaleza de São José da Ponta Grossa jest fortyfikacją kolonialną na wyspie Santa Catarina zbudowaną z grubych murów kamieniowych, które dominują nad plażami Jurerê i Canasvieiras z wyniesionej pozycji. Kompleks zawiera wiele struktur z okresu oryginalnej okupacji, w tym koszary, kwaterunek oficerski i budynki administracyjne dostępne dla odwiedzających dzisiaj.

Budowa rozpoczęła się w 1740 pod dowództwem Brygadiera José da Silva Paesa jako część trójkątnej sieci obronnej chroniącej wybrzeże Santa Catarina przed zagrożeniami morskimi. Fort służył jako kluczowy posterunek wojskowy przez cały okres kolonialny i ostatecznie przeszedł pod zarządzanie UFSC, które zachowuje go jako miejsce publiczne.

Nazwa fortu oddaje cześć świętemu Józefowi, któremu poświęcona jest kaplica odrestaurowana w 1977 roku. Od 1992 roku obiektem zarządza Uniwersytet Federalny Santa Catarina, prowadząc tam prace konserwatorskie i badania archeologiczne. Do fortu dociera się drogą SC-401 lub drogą morską, schodząc na ląd przy pomoście na plaży Jurerê.

Dojazd lądem drogą SC-401 lub drogą morską z wyokrętowaniem przy pomoście na plaży Jurerê. Fort jest codziennie otwarty dla zwiedzających i od 1992 roku zarządza nim UFSC. Odwiedzający przechodzą wśród odrestaurowanych murów, portalu, kaplicy i koszar wojska.

Fort oddał tylko dwa strzały, zanim 24 lutego 1777 roku został opuszczony na rzecz wojsk hiszpańskich. Jego dowódca, kapitan Simão Rodrigues de Proença, wycofał się trzeciego dnia oblężenia bez walki; osądzony przez koronę portugalską, zmarł w więzieniu. Wyspa pozostawała pod panowaniem hiszpańskim do 1778 roku, gdy traktat z Santo Ildefonso zwrócił ją Portugalii.