Cerro Ñemby, Wzgórze wulkaniczne w Ñemby, Paragwaj.

Cerro Ñemby to wulkaniczne wzniesienie w dzielnicy Caaguazú w Ñemby, około 1450 metrów od centrum miasta. Ma kształt stożka ściętego o średnicy podstawy blisko 700 metrów. Jego zastygła lawa bazaltowa, licząca około 45 milionów lat, była wydobywana jako materiał brukarski; dziś zachodnia strona ma 154 metry, a wschodnia 206 metrów.

Pierwsze pisemne wzmianki o wzgórzu pochodzą z XVIII wieku, gdy nazywano je cerro de La Frontera lub Ñemby. Félix de Azara odnotował je 8 lutego 1784 roku, a 2 września 1784 roku pilot Pablo Zizur oznaczył „cerrito de La Frontera o Ñemby”. Aguirre przejeżdżał tamtędy w 1794 roku i zapisał tę samą nazwę. Stare mapy określają je także jako Reducto (Mouchez, 1861) i Caaguazú (Gásperi, około 1920).

Nazwa Ñemby może pochodzić od kacyka Cario, który sprawował władzę w regionie w czasie przybycia konkwistadorów, lub od guaranińskiego wyrażenia oznaczającego „kamień, który wyszedł ze środka”, nawiązującego do wulkanicznego pochodzenia wzgórza. Na starych mapach pojawia się też jako Reducto, związane z jezuitami z San Lorenzo, oraz jako Caaguazú, co po guarani znaczy „wysoki las”.

Wzgórze leży w dzielnicy Caaguazú w Ñemby, około 1450 m od centrum miasta i 17 km na południe od Asunción. Zachodnia strona, obniżona przez kamieniołom, ma 154 m, a wschodnia, najwyższa, 206 m. Zbocza są skaliste i ubogie w ziemię, więc przydadzą się mocne buty.

Bazalt wzgórza, zastygły z lawy około 45 milionów lat temu, wydobywano jako materiał na nawierzchnie; pomiar 206 metrów z 1963 roku pochodzi z początku eksploatacji kamieniołomu. W pomiarze GPS z 2019 roku zachodnia strona, obniżona przez wydobycie, miała 154 metry, a wschodni szczyt wciąż sięga 206 metrów.