Tata Sabaya, Szczyt stratowulkanu w Kordylierze Zachodniej, Boliwia

Tata Sabaya to stratowulkan w Kordylierze Zachodniej, który wznosi się 5.430 metrów nad poziomem morza. Jego zbocza wykazują pięć wyraźnych strumieni lawy rozciągających się do 2 kilometrów od szczytu.

Wulkan doświadczył poważnego załamania się jego południowego zbocza około 12.000 lat temu. To zdarzenie depozytowało 6 kilometrów sześciennych materiału w ówczesnym jeziorze Coipasa.

Nazwa Tata Sabaya znaczy „Ojciec Sabaya”; „Sabaya” może być ajmarskim zniekształceniem keczuańskiego słowa oznaczającego „diabła” lub „demona”. Na szczycie znajduje się sanktuarium, a lokalne mity personifikują wulkan. Rytuał łączy go z sąsiednimi wulkanami; wioska Pagador leży na zachód-południowy zachód od góry.

Sanktuarium szczytowe i skarpy osunięcia leżą powyżej 5 000 m n.p.m.; dojście prowadzi przez wioskę Pagador na zachód-południowy zachód od stożka. Okolica jest słabo zaludniona, więc trzeba zabrać całe zaopatrzenie. Suchy klimat pozwala dostrzec równinę Salar de Coipasa z wyższych zboczy.

Osad osunięcia na południe od wulkanu, długi na 20 km i szeroki na 7 km, początkowo uznano za osad przepływu piroklastycznego; to jednak osuwisko, które wchłonęło materiał z salar i zostało rozpoznane nawet na zdjęciach Landsat o niskiej rozdzielczości. Jego pagórki maleją wraz z odległością od stożka.