Pucará de Tilcara, Forteca przedinkaska i stanowisko archeologiczne w Tilcara, Argentyna

Pucará de Tilcara to ufortyfikowana osada z murów z surowego kamienia bez zaprawy, na 80-metrowym morro przy ujściu Huasamayo do Río Grande, 1 km na południe od Tilcary. Prostokątne, bezdachowe zagrody o niskich murach z małymi ciemnymi otworami pną się po zboczu i dzielą na kwatery mieszkalne, zagrody dla zwierząt, nekropolię i miejsce obrzędowe. Ścięta piramida na terenie stanowiska nie należy do regionalnej tradycji budowlanej.

Lud Omaguaca zbudował tę fortyfikację około 1100 roku jako militarny bastion w tym górskim regionie. Wieki później stała się ważnym posterunkiem podczas ekspansji Inków w obszar w XV wieku.

Nazwa pochodzi od Tilcarów, podgrupy Omaguaków, którzy zbudowali osadę. Pod panowaniem Inków stała się stolicą prowincji Humahuaca: państwowe warsztaty wytwarzały przedmioty z alabastru i marmuru wysyłane do Cusco jako trybut, a mieszkała tu rodzina kuraków, do której należał Viltipoco. Odkryto też grób inkaskiej szlachcianki z wyposażeniem grobowym.

Wspinaczka do fortu jest stroma, więc załóż solidne buty i zaplanuj dodatkowy czas na wędrówkę w górę. Dołączone muzeum archeologiczne u podstawy pozwala na zbadanie przedmiotów znalezionych na stanowisku i dowiedz się więcej o historii regionu.

Rekonstrukcja stanowiska jest w dużej mierze dziełem Salvadora Debenedettiego, który od 1911 roku odsłonił około 2000 metrów kwadratowych i podniósł mury do nieco ponad metra wysokości; Eduardo Casanova dokończył prace od 1948 roku. Ścięta piramida na terenie nie należy do tradycji architektonicznej regionu.