Palmar Dam, Elektrownia wodna na Rio Negro, Urugwaj

Tama Palmar rozciąga się na 2080 metrów Rio Negro i produkuje energię elektryczną za pośrednictwem systemu turbin. Konstrukcja służy jako przejście łączące różne regiony po obu stronach rzeki.

Badania nad wykorzystaniem 140 m spadku río Negro rozpoczęto w 1904 r., a inżynier Víctor Sudriers lansował projekt od 1908 r. Francuska firma Sofrelec zaczęła badania dla Palmar w 1962 r.; w 1973 r. przejęła je Comisión Mixta del Palmar (Comipal), gdy dekret uznał budowę za sprawę wagi państwowej. Budowa trwała od 1977 do 1982 r., prowadzona przez Mendes Junior z urządzeniami Alsthom i finansowana głównie przez Banco do Brasil. Zapora, otwarta 22 grudnia 1981 r. jako Represa 9 de febrero de 1973, została w 1985 r. ustawą przemianowana na Constitución.

Zbiornik, jezioro Palmar, powstaje przy ujściu río Yí do río Negro i zajmuje do 320 km². Na brzegu leży zadrzewiony park z rodzimymi i obcymi gatunkami oraz polem namiotowym, a administracja Soriano prowadzi parador z basenem, bungalowami i przychodnią. Latem wędkarzy przyciąga połów dorado.

Placówka jest dostępna drogą biegnącą przez strukturę, łączącą pojazdy między oboma brzegami. Możesz eksplorować otaczającą okolicę i znaleźć punkty obserwacyjne wzdłuż samej tamy.

Tama pełni podwójną funkcję, generując energię i służąc jako droga między dwoma regionami. Ta kombinacja produkcji energii i infrastruktury transportu jest przykładem praktycznego inżynierii.