Área protegida Montes del Queguay, Obszar chroniony w departamencie Paysandú, Urugwaj.

Área protegida Montes del Queguay to obszar chroniony w departamencie Paysandú w północno-zachodnim Urugwaju, leżący w miejscu, gdzie spotykają się rzeki Queguay Grande i Queguay Chico. Teren obejmuje lasy nadrzeczne, tereny podmokłe, laguny i bazaltowe wzgórza, wszystko na stosunkowo niewielkiej przestrzeni.

Pierwsze działania na rzecz ochrony tego obszaru sięgają 1949 roku, kiedy mieszkańcy pobliskiego miasta Guichón podjęli kroki, aby zabezpieczyć lasy nad rzeką Queguay. Formalnie obszar ten został włączony do Narodowego Systemu Obszarów Chronionych Urugwaju w 2014 roku.

Nazwa obszaru pochodzi od rzek Queguay Grande i Queguay Chico, których ujście chroni. Mieszkańcy Guichón zabiegali o jego ochronę w 1949 roku, gdy radny i pisarz Adolfo Mac Ilriach przedstawił przed Junta Departamental de Paysandú projekt wywłaszczenia terenu zwanego Rincón de Andrés Pérez i przekształcenia go w ośrodek ochrony rodzimej flory i fauny.

Dojazd odbywa się drogami 4 i 26, około 70 km od Paysandú i 40 km od Guichón. Równina zalewowa osusza się powoli z powodu niewielkiego spadku, dlatego część nizin pozostaje podmokła nawet bez ekstremalnych wezbrań; należy liczyć się z mokrym podłożem. Obszar chroniony zajmuje 43 410 hektarów, z czego 19 969 to strefa ochrony właściwej.

Prawie płaski teren równiny zalewowej szybko się wypełnia i wolno osusza, więc woda zalega długo po deszczach. Holoceńskie osady mułowo-ilaste obfitują w pęczniejące iły montmorylonitowe, a długie zalewy mogą zasilać warstwę wodonośną Guaraní. W latach 1930–1940 las wycięto na dużych obszarach, w dostępnych miejscach rosną drzewostany wtórne.