Plaza de la Ciudad de Esperanza, Plac miejski w Esperanza, Argentyna

Plaza de la Ciudad de Esperanza to centralny plac, którego przekątne i środkowe tworzą krzyż, zakończony murowanymi filarami wyznaczającymi wejścia na ścieżki. W 1905 roku w centrum ustawiono heroiczne popiersie San Martína, a od 1910 roku stoi tam Pomnik Rolnictwa autorstwa Scarabelii i Fontany. Obwód otaczają podwójne rzędy drzew pomarańczowych, a plac otaczają jakarandy.

Plac wytyczono do 1856 roku, gdy cztery kwartały pośrodku szerokiej ulicy zarezerwowano pod przyszły skwer; sama osada powstała na mocy umowy kolonizacyjnej podpisanej w 1853 roku przez gubernatora Domingo Crespo i przedsiębiorcę Aarona Castellanosa, która trzy lata później sprowadziła pierwsze 200 rodzin szwajcarskich osadników. W 1884 roku Esperanza otrzymała prawa miejskie, a plac stał się areną sporów o miejsce pomnika niepodległości Argentyny i dzieła kolonizacyjnego. Kamień węgielny położono w 1892 roku, a Pomnik Rolnictwa odsłonięto 8 września 1910 roku.

Plac nazywano początkowo po prostu plaza de Esperanza, a w 1905 roku otrzymał imię San Martína po tym, jak dr Carlos Aldao podarował brązowe popiersie wyzwoliciela. Pomnik pierwszego samorządu miejskiego autorstwa José Sedlacka przedstawia na płaskorzeźbach władze miejskie, podział własności, współistnienie religijne i szkolnictwo podstawowe. Figura żeńska płodnej Matki Ziemi została zniszczona w 1963 roku i zastąpiona w 1974 roku przez siedzącą kobietę trzymającą akt, dzieło Roberto Mignala.

Plac jest zwykle dostępny w ciągu dnia i służy jako pomocny punkt odniesienia do eksploracji miasta. Odwiedzający powinni wiedzieć, że tutaj regularnie odbywają się wydarzenia publiczne i ceremonii obywatelskie, zwłaszcza podczas lokalnych festiwali i świąt.

W 1867 roku Alois Tabernig, katolik, i Magdalena Moritz z protestanckiej rodziny zakończyli spór religijny, biorąc ślub na placu; zwołano sąsiadów i posadzono "drzewo wolności" na znak tego związku. Źródła nie podają, by to drzewo przetrwało do dziś.