Estancia of Alta Gracia, Muzeum historyczne w Alta Gracia, Argentyna

Estancia Jesuitica Alta Gracia to kolonialna posiadłość z rezydencją, kościołem i budynkami służbowymi tworzącymi jeden zespół. Struktury są wykonane z kamienia i pokazują techniki budowlane typowe dla tego okresu.

Ziemię przekazano Juanowi Nieto, współzałożycielowi Córdoby, w 1588 roku; Alonso Nieto de Herrera, mąż spadkobierczyni, nazwał ją Alta Gracia, a owdowiały w 1643 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i przekazał mu cały majątek. Jezuici hodowali muły dla Potosí, a około 300 zniewolonych Afrykanów pracowało w kuźni, obraje, młynach i ogrodach. Po wypędzeniu jezuitów przez Karola III w 1767 roku majątkiem w imieniu korony zarządzała Junta de Temporalidades.

Alonso Nieto de Herrera nazwał posiadłość Alta Gracia na cześć Matki Boskiej z rodzinnego miasta w Hiszpanii. 17 sal muzeum odtwarza codzienne życie mieszkańców Córdoby i gór od XVII do XIX wieku; w 1986 roku Sekretariat Kultury przyznał mu pierwszą nagrodę dla najaktywniejszego muzeum w kraju.

Rezydencja i kościół otaczają wirydarz w centrum Alta Gracia; na piętrze, do którego prowadzą galerie z sklepieniami krzyżowymi i łukami półkolistymi, mieszczą się większość sal wystawowych, sala audytoryjna i biblioteka. Muzeum otwarto 26 sierpnia 1977 r. po rozpoczętych w 1971 r. pracach restauratorskich, dlatego niektóre sale mogą być zamknięte w trakcie dalszych robót.

Krzywizna ścian kościoła, opadających od kopuły, jest wyjątkiem wśród kolonialnych typów religijnych Ameryki Łacińskiej. W jego budowie uczestniczyli jezuiccy architekci Prímoli, Bianchi, Kraus i Harschl oraz prawdopodobnie Forcada. Rezydencja ma kształt litery L wokół wirydarza, ze sklepieniami krzyżowymi i łukami półkolistymi na masywnych filarach.