Iglesia de San Miguel, Kościół renesansowy w San Nicolás, Buenos Aires, Argentyna.

Iglesia de San Miguel Arcángel to kościół katolicki położony na rogu ulic Bartolomé Mitre i Suipacha w dzielnicy San Nicolás w Buenos Aires. Ma jedną wieżę, ukończoną około 1853 roku, oraz fasadę przebudowaną w latach 1912–1918 przez włoskiego architekta Augusta Ferrariego z wenecką mozaiką w stylu neorenesansowym. W 1983 roku został uznany za Narodowy Pomnik Historyczny.

Budowa rozpoczęła się w 1782 pod nazwą Nuestra Señora de los Remedios i otwarła się w 1788 roku. W latach 1912-1918 architekt Augusto Ferrari przeprowadził poważną renowację, przekształcając elewację w stylu Neorenesansu.

Kościół nosi nazwę Hermandad de la Santa Caridad de Nuestro Señor Jesucristo, założonego 13 marca 1727 przez Juana Guillermo Gonzáleza y Aragóna, by nieść pomoc chorym i umierającym. W ołtarzu głównym znajduje się wizerunek Nuestra Señora de los Remedios przywieziony z Kadyksu. W 1791 bractwo przeniosło się do kościoła Monserrat, a w 1822 Rivadavia zamknął je, tworząc Sociedad de Beneficencia.

Kościół stoi na rogu ulic Bartolomé Mitre i Suipacha, w dzielnicy San Nicolás, kilka przecznic od Plaza de Mayo i alei 9 de Julio. Wejście znajduje się od strony ulicy Bartolomé Mitre, a pojedyncza wieża pozwala rozpoznać budynek z ulicy. Zwiedzanie odbywa się pieszo w godzinach otwarcia, a dostęp jest wstrzymywany podczas mszy.

Jedyna wieża została ukończona dopiero około 1853 roku, mniej więcej 65 lat po otwarciu kościoła w 1788 roku. Podczas drugiej inwazji angielskiej kolumna podpułkownika Duffa próbowała wyważyć drzwi kościoła przy ówczesnej ulicy de la Piedad, straciła około trzydziestu ludzi i wycofała się, co zeznał podczas procesu Whitelocke'a.