Santo Domingo convent, Bazylika i klasztor w Monserrat, Buenos Aires, Argentyna

Santo Domingo to klasztor i bazylika w dzielnicy Monserrat w Buenos Aires, z symetryczną fasadą z jasnobeżowego kamienia flankowaną dwiema wysokimi wieżami. Centralny trójkątny fronton znajduje się nad okrągłym oknem z kutymi elementami i małym kamiennym balkonem, a na linii dachu stoi krzyż. Na poziomie ulicy otwierają się trzy duże łukowe portale z ciemnymi metalowymi bramami. Wnętrze ma trzy nawy, środkową ze sklepieniem kolebkowym i kopułą nad skrzyżowaniem; kościół ma 70 metrów długości i 28,5 metra szerokości.

Bracia dominikanie osiedlili się w tym miejscu w 1606 roku a budowa obecnego budynku rozpoczęła się w 1751 roku pod kierunkiem turińskiego architekta Antonio Maselli. Miejsce to było później świadkiem inwazji brytyjskich i służyło jako lokalizacja konfrontacji militarnych w czasach kolonialnych.

Kościół przechowuje cztery brytyjskie sztandary zdobyte przez Santiago de Liniersa po odbiciu miasta w 1806 r., wystawione za ołtarzem wschodniej nawy. Drewniane kołki wmurowane we wschodnią wieżę znaczą miejsca uderzeń kul armatnich podczas bitwy pod Santo Domingo w 1807 r. Obraz Matki Bożej Różańcowej został ukoronowany dekretem papieskim w 1922 r.

Kościół stoi przy avenida Belgrano w dzielnicy Monserrat, a jego atrium otwiera się na ulicę między dwiema wieżami. Główne wejście prowadzi przez trzy zakratowane łuki narteksu; dwoje bocznych drzwi, po jednych pod każdą wieżą, prowadzi wprost do naw bocznych. Mauzoleum Belgrana znajduje się na dziedzińcu przed fasadą, a brytyjskie sztandary są przechowywane za ołtarzem wschodniej nawy.

Mauzoleum wewnątrz przechowuje szczątki Manuela Belgrana, który został pochowany w habicie dominikańskim. Zdobyte brytyjskie flagi wojskowe z bitew z 1807 roku wciąż wiszą w kościele jako przypomnienie o obronie miasta.