Cabildo de la ciudad de Lujan, Narodowy pomnik historyczny w Luján, Argentyna

Cabildo de la ciudad de Luján to dawny kolonialny ratusz znajdujący się naprzeciw głównej bazyliki, z białymi ścianami i tradycyjnymi hiszpańskimi elementami architektonicznymi. Kompleks pełni dziś funkcję muzeum z oryginalnym wyposażeniem i dokumentami z tamtego okresu.

Budowę rozpoczęto w 1792 roku, finansując ją z dochodów z prawa pontazgo i własnych środków cabildo, po wznowieniu prac pod koniec lat 80. XVIII wieku pod kierunkiem José Lino Gamboa. W 1810 roku było pierwszym ayuntamiento, które uznało Primera Junta. W 1821 roku zawieszono jego działalność, a do 1910 roku mieściło juzgado de paz, policję i władze miejskie. Projekt rozbiórki z lat 1910. został odrzucony w 1917 roku przez komisarza Domingo Fernández Beschtedt, a budynek stał się Museo Colonial e Histórico, otwartym 12 października 1923 roku z Enrique Udaondo jako dyrektorem.

Muzeum otwarto 12 października 1923 roku z pięcioma salami: Prisioneros, Invasiones Inglesas, Dr. Muñiz, Brigadier Juan Manuel de Rosas i Independencia oraz Salą Kapitularną. Jego pierwszy dyrektor, Enrique Udaondo, nazwał je trwałym hołdem dla ludzi przeszłości. Cabildo założyło w 1773 roku szkołę, w której uczono czytania, pisania, liczenia i doktryny chrześcijańskiej.

Cabildo wchodzi w skład Complejo Museográfico Provincial «Enrique Udaondo» przy Calle Lavalle, razem z Casa del Virrey Sobremonte; oba zwiedza się w ramach jednej trasy muzealnej. Budynek znajduje się kilka kroków od bazyliki w Luján. Zwiedzanie odbywa się pieszo, a muzeum otwarto dla publiczności w 1923 roku.

Na początku XX wieku gmina planowała rozbiórkę Cabildo jako przestarzałego budynku; w 1917 roku komisarz Domingo Fernández Beschtedt odrzucił ten pomysł i doprowadził do umieszczenia w budynku Museo Colonial e Histórico. Muzeum otwarto 12 października 1923 roku z pięcioma salami, m.in. Salą Kapitulną i salą więźniów.