Norwegian Anglican Church, Kościół anglikański w Grytviken, Georgia Południowa i Sandwich Południowy.

Norweski Kościół Anglikanów to biały drewniany kościół ze stromą, ciemną, spiczastą iglicą zwieńczoną złotym krzyżem, zbudowany w 1913 roku. Wnętrze ma ściany z jasnożółtych poziomych desek, biały kasetonowy sufit i podłogę z gołego drewna. Podwyższona platforma z zakrzywioną drewnianą balustradą i czerwoną tkaniną stanowi tło dla ołtarza okrytego białą draperią; powyżej, między dwiema żółtymi kolumnami, znajduje się szary panel ze złotym krzyżem i promienistym słońcem. Po prawej stoi ciemna drewniana ambona z fioletową tkaniną.

Kościół zaprojektował Adalbert Kielland, zięć Carla Antona Larsena, jako tradycyjny norweski drewniany kościół z nawą, zakrystią i bocznym skrzydłem mieszczącym bibliotekę dla wielorybników. Firma Strømmen Trævarefabrik wykonała go w Norwegii jako prefabrykat; elementy opuściły Larvik na początku września 1913 roku i zostały zmontowane na miejscu w niespełna osiem miesięcy. Poświęcono go w Boże Narodzenie 1913 roku.

Dzwony kościoła, odlane przez O. Olsen & Søns Klokkestøberi pod Tønsbergiem, mają norweskie inskrypcje: mniejszy «Salige er de døde som dø i Herren», większy «Vaag og bed, dig bered, snart jeg ringer dig til fred». Budynek miał też skrzydło biblioteczne dla załóg wielorybniczych, a od 2013 roku należy do anglikańskiej diecezji Falklandów.

Kościół stoi w Grytviken i jest dostępny wyłącznie drogą morską; cmentarz leży około 700 metrów na południe, na drugim końcu portu Grytviken. Dach został uszkodzony w 1994 roku, a opiekunowie South Georgia Museum wraz z wolontariuszami odnowili budynek w latach 1996–1998. Służy on obecnie okazjonalnym nabożeństwom i ślubom.

Kościół został przeniesiony z Kościoła Norwegii do anglikanskiej diecezji Wysp Falklandzkich w 2013 roku, co stanowiło symboliczny przesunięcie po wieku obecności religijnej w społeczności. To przeniesienie odzwierciedla sposób, w jaki życie duchowe tego oddalnego fortu ewoluowało na przestrzeni lat.