Cape Horn Lighthouse, Latarnia morska na Przylądku Horn, Ziemia Ognista, Chile
Latarnia morska Przylądka Horn stoi na najdalej wysunięta na południe czubku archipelagu Tierra del Fuego, gdzie wody Atlantyku i Pacyfiku się spotykają. Kompleks obejmuje wieżę światła, budynki mieszkalne, małą kaplicę i drewniane przejścia przecinające bagnisty teren wyspy.
Latarnia została zainaugurowana 17 listopada 1991 roku przez marynarkę Chile. Jej wieża to żeliwna konstrukcja wykonana w 1900 roku przez Lever, Murphy & Co. z Caleta Abarca, która do 1987 roku służyła jako latarnia w San Antonio. Została przeniesiona do Punta Espolón, aby oznaczyć najdalej na południe wysunięty punkt archipelagu Ziemi Ognistej.
Latarnię obsługuje personel chilijskiej marynarki wojennej; od 2006 drewniano-ceglany budynek o powierzchni około 60 m² mieści latarnika i jego rodzinę. Obok stoi mała drewniana kaplica. Powieść Juliusza Verne'a Rozbitkowie z «Jonathana» kończy się, gdy Kaw-Djer osiedla się na wyspie Horn i doprowadza do zbudowania tam latarni.
Latarnia stoi na Punta Espolón, 62 m nad poziomem morza, na południowo-wschodnim krańcu wyspy Hornos, i dociera się do niej tylko rejsem ekspedycyjnym między Ushuaia a Punta Arenas. Zejście na ląd zależy od pogody i stanu morza, więc czas na lądzie jest krótki i często odwoływany. Najbliższa osada to Puerto Toro; wyspy nie łączy żadna droga ani stałe połączenie.
Metalowa wieża latarni została zbudowana w 1900 roku przez firmę Lever, Murphy & Co. z Caleta Abarca i do 1987 roku służyła w San Antonio; następnie przeniesiono ją tutaj i oddano do użytku 17 listopada 1991 roku. Cylindryczna konstrukcja z żeliwa jest pomalowana w poziome białe i czerwone pasy.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 901 współtwórców z całego świata.