Iglesia de Santo Domingo, Kościół dominikański na Starym Mieście, Ekwador

Iglesia de Santo Domingo to katolicki kościół i klasztor przy ulicy Flores, naprzeciw Plaza de Santo Domingo w Starym Mieście Quito. Kościół ma dziesięć kaplic bocznych z cedrowymi elementami pokrytymi złotem na liście, a Kaplica Matki Bożej Różańcowej wznosi się na trzech poziomach nad Łukiem Santo Domingo. Krużganek ma podwójne arkady na ośmiobocznych filarach.

Budowę rozpoczęto w 1540 roku, gdy działkę przydzielono zakonowi dominikanów; ostateczne plany sporządził Francisco Becerra w 1581 roku, a kościół ukończył brat Juan Mantilla w 1688 roku. W XIX wieku prezydent García Moreno sprowadził włoskich zakonników, by zreformowali miejscowych dominikanów; usunęli oni ołtarz główny, wysoki chór i znaczną część barokowego wystroju, instalując niski chór i ołtarz neogotycki.

Kaplica Różańcowa na południe od transeptu zbudowana jest na trzech poziomach: najniższym dla zwykłych wiernych, średnim dla kapłanów i władz, najwyższym dla Matki Boskiej Różańcowej. Od 1650 roku działały w niej trzy bractwa: Hiszpanów z Półwyspu i Kreolów, czarnoskórych artystów i metysów oraz Indian, każde z własną przestrzenią.

Budynek stoi na nierównym terenie, więc jego poziomy mają różne punkty dostępu; wspierający łuk pomaga utrzymać stabilność konstrukcji. Odwiedzający powinni się spodziewać poruszania się po różnych wysokościach podłogi podczas eksploracji wnętrza i kaplic.

Arco de Santo Domingo nie jest mostem, lecz zbudowanym łukiem, którego podstawa przepuszcza bez przerwy ulicę Rocafuerte, a na nim wznosi się kaplica Matki Bożej Różańcowej. Jego stożkowe przypory przypominają posterunki strażnicze. Łuk był odpowiedzią na nierówny teren, który kościół i kaplice musiały pokonać.