Iglesia de Santo Domingo

Iglesia de Santo Domingo to budynek religijny w Starym Mieście Quito z charakterystyczną białą fasadą z kamienia i wysoką wieżą zbudowaną na pochyłym terenie. Wewnątrz kilka kaplic ma ozdoby z drewna cedrowego i złota na liście, a muzeum przechowuje malowidła religijne, rzeźby i rękopisy z tradycji Szkoły Quito.

Budowa rozpoczęła się w 1540 pod kierunkiem zakonników dominikańskich, gdy kolonia utrwalała się w regionie. W XIX wieku włoscy architekci dodali modyfikacje neogotyckie, które przeprojektowały części struktury, aby odzwierciedlić zmieniające się gusty.

Kaplica Marii Panny Różańcowej pokazuje, jak przestrzenie religijne odzwierciedlały społeczeństwo koloniale: dolny poziom przeznaczony był dla osób zniewolonych i ludności tubylczej, podczas gdy górne sekcje służyły elicie kreolskiej. Przechodząc przez te poziomy, odwiedzający zauważają, jak architektura wzmacniała podziały społeczne tamtej epoki.

Budynek stoi na nierównym terenie, więc jego poziomy mają różne punkty dostępu; wspierający łuk pomaga utrzymać stabilność konstrukcji. Odwiedzający powinni się spodziewać poruszania się po różnych wysokościach podłogi podczas eksploracji wnętrza i kaplic.

Budynek opiera się na pagórkowatym terenie i wymagał kreatywnych rozwiązań: masywny łuk wspierający zbudowany pod kościołem to wyczynski inżynierski, który przez wieki podtrzymywał fundamenty. Ta ukryta struktura pokazuje, jak pierwsi budowniczowie rozwiązali problem budowy na stromym terenie.