La Galgada, stanowisko archeologiczne w prowincji Pallasca, Peru

La Galgada to stanowisko archeologiczne na wschodnim brzegu rzeki Tablachaca w regionie Ancash w północnym Peru. Miejsce zawiera wiele poziomów świątyń-grobów z okrągłymi budynkami i paleniskami wewnątrz piramidowych struktur.

Stanowisko zostało po raz pierwszy zasiedlone około 3000 r. p.n.e. przez społeczności rolnicze, które zbudowały niewielkie komory ceremonialne oddzielone od domów. Datowania radiowęglowe sytuują główne użytkowanie między 2700 a 2000 r. p.n.e., ze śladami osadnictwa do wczesnego formatywu około 1800 r. p.n.e. Wykopaliska pod koniec lat 70. i na początku lat 80. prowadził Terence Grieder z Uniwersytetu Teksańskiego.

Struktury świątyni zawierały ogniska w środku, gdzie składano ofiary z żywności, a później komory zostały przekształcone w przestrzenie grzebalnych z tekstyliami, biżuterią i przedmiotami rytualnymi.

Stanowisko leży na wysokości 1100 m n.p.m. na wschodnim brzegu rzeki Tablachaca, około 2 kilometry na południe od górniczego miasteczka La Galgada, w pobliżu Tauca i Cabana w prowincji Pallasca. Teren jest nierówny, a na kopiec wchodzi się szerokimi schodami, więc przydatne jest mocne obuwie. Na przeciwległym brzegu znajduje się starsze stanowisko Pajillas.

Stanowisko wykazuje niezwykle dobrze zachowane dowody rytuałów ogniskowych wykonywanych w centrum budynków, co daje wgląd w wczesne praktyki religijne. Te centralne paleniska były ogniskiem codziennych ceremonii i ofiar z żywności.