Cerro Paloma

Cerro Paloma to stanowisko archeologiczne w dystrykcie Chilca rozciągające się na około 15 hektarach między przybrzeżnymi wzgórzami a suchym kanionem, zaznaczonym przez spalone białe muszle pokrywające ziemię. Lokalizacja zapewniała dostęp do zasobów morskich, stref roślinności lomas i systemu rzeki Chilca.

Wykopaliska naukowe ujawniają, że osada była zamieszkana między 5700 a 2800 p.n.e., co czyni ją jedną z najstarszych potwierdzonych wiosek w Ameryce. Ta oś czasowa dowodzi wczesnej ludzkiej obecności i adaptacji do środowisk przybrzeżnych.

Mieszkańcy budowali około 420 domów z pali wierzby i trzciny, z dachami z mat ze trzcinnika i podłogami kopanymi w ziemi dla kontroli temperatury. Ta metoda budowlana pokazuje, jak ludzie praktycznie wykorzystywali dostępne materiały.

Stanowisko znajduje się w suchym regionie z ograniczonym cieniem, dlatego konieczna jest ochrona przeciwsłoneczna i dużo wody. Zaleca się noszenie solidnych butów, ponieważ teren jest nierówny i fragmenty muszli są rozrzucone na całym obszarze.

Badacze odkryli 251 miejsc pochówku pod podłogami domów, gdzie ciała były zawinięte w maty z włókien roślinnych. Suche środowisko zachowało te szczątki przez tysiące lat, oferując rzadkie wglądy w starożytne praktyki pogrzebowe.