Vinicunca

Warstwy mineralne w odcieniach czerwieni, żółci, fioletu i zieleni rozciągają się po zboczach tego andyjskiego szczytu na wysokości 5200 m, tworząc równoległe pasma. Formacje geologiczne uwidaczniają się najwyraźniej na zerodowanych stokach, gdzie różne warstwy osadowe zostały odsłonięte przez naturalne procesy i tworzą charakterystyczny wzór w paski.

Warstwy skalne powstały około 24 miliony lat temu podczas długotrwałych procesów geologicznych, które odkładały różne minerały w kolejnych warstwach. Pokrywy lodowe zakrywały obszar podczas okresów glacjalnych, zachowując formacje osadowe, które zostały odsłonięte dopiero w ostatnich czasach przez cofanie się lodowców i erozję. Miejsce zyskało międzynarodową uwagę po 2015 roku.

Społeczności andyjskie z regionu Pitumarca utrzymują wielowiekowe związki z tą górą, która ma duchowe znaczenie jako miejsce święte. Lokalni mieszkańcy organizują obecnie wycieczki z przewodnikiem i zapewniają zakwaterowanie, wykorzystując swoją tradycyjną wiedzę o środowisku wysokogórskim, jednocześnie czerpiąc korzyści z rozwijającego się sektora turystycznego wokół tego miejsca.

Dostęp wymaga kilkugodzinnej jazdy z Cusco, a następnie wędrówki na wysokościach przekraczających 5000 m, co czyni odpowiednią aklimatyzację konieczną. Większość odwiedzających wyrusza przed świtem i potrzebuje ciepłej odzieży oraz ochrony przeciwsłonecznej. Warunki między majem a wrześniem oferują bardziej suche warunki pogodowe z lepszą widocznością. Bilety wstępu są sprzedawane na początku szlaku, gdzie działają podstawowe stoiska z jedzeniem.

Paleta kolorów wynika z określonych składów mineralnych: tlenki żelaza wytwarzają odcienie czerwieni i żółci, siarczany miedzi tworzą zielone barwy, podczas gdy węglany magnezu formują białawe pasma. Związki siarki przyczyniają się do żółtawych obszarów. Intensywność kolorów zmienia się wraz z wilgotnością i warunkami świetlnymi, przy czym wczesne poranne światło słoneczne najdramatyczniej wzmacnia kontrasty.