Iglesia y monasterio de Santa Teresa, Klasztor karmelitański i kościół w centrum Cuzco, Peru.

Kościół i klasztor świętej Teresy to budynek religijny w centrum Cusco. Kościół, zbudowany w całości z kamienia, ma jedną nawę, spłaszczoną kopułę nad ołtarzem głównym, ceglane sklepienia i drewniany chór wysoki. Fasada ukazuje łuk półkolisty flankowany kolumnami korynckimi oraz dwie dwukondygnacyjne dzwonnice.

Działka wchodziła w skład Casa Silva, wzniesionego przez konkwistadora Diego de Silvę y Guzmána; w 1661 kupił go kapitan Antonio de Zea, rycerz zakonu Santiago, i podarował dolną część przylegającą do rzeki Saphy bosym karmelitankom. Klasztor ulokowano w Casa Silva, a 9 marca 1673 rozpoczęto budowę kościoła; w październiku przybyły pierwsze zakonnice. Biskup Manuel de Mollinedo poświęcił ukończony kościół 15 października 1676, a w 1703 zakonnice wyjechały stąd, by założyć klasztor Santa Teresa w Arequipie.

Kościół przechowuje serię piętnastu płócien o życiu świętej Teresy od Jezusa autorstwa José Espinozy de los Monteros, w złoconych barokowych ramach. Krata dolnego chóru, broniona przez sześćset żelaznych kolców, oraz górny chór z kratami inspirowanymi mudejar są miejscem, z którego podczas mszy dobywa się śpiew mniszek.

Budynek znajduje się na przecięciu ulic Saphy i Siete Cuartones w centrum Cusco i jest łatwo dostępny pieszo. Wycieczki z przewodnikiem pokazują pomieszczenia i przedmioty religijne, więc warto sprawdzić godziny otwarcia z wyprzedzeniem.

Na rogu ulic Saphy i Siete Cuartones klasztor zachowuje drewniany balkon w typie ajimez, czyli dzielone okno bliźniacze. Być może jest to pozostałość Casa Silva, domu, który na tej działce wzniósł konkwistador Diego de Silva y Guzmán, zanim przybyły karmelitanki.