Rumicolca, Prekolumbijskie stanowisko archeologiczne w Dystrykcie Lucre, Peru

Rumicolca to kamienna brama z akweduktem przy drodze Cusco–Puno, 31 km na południowy wschód od Cusco, w pobliżu Pikillaqta i jeziora Huacarpay. Rdzeń stanowi surowy mur Wari, oblicowany ciosanym i polerowanym kamieniem Inków. Górą biegnie kanał, a na wewnętrznych stronach bramy znajdują się wypustki.

Rumicolca powstała prawdopodobnie w okresie Tiahuanaco-Huari, a później za panowania Inków została oblicowana ciosanymi i polerowanymi kamieniami. Inkowie używali jej także jako posterunku kontrolnego na drodze Cusco–Puno. Znaczna część budowli to surowy mur Wari pokryty inkaską okładziną.

Nazwa pochodzi z keczua: rumi (kamień) i qullqa (skład lub magazyn). Legenda z Cusco opowiada o władcy Wari, który obiecał rękę córki temu, kto doprowadzi wodę do Pikillaqta; człowiek z Cusco zbudował kanał i akwedukt zwany La Portada de Rumicolca. Po wewnętrznych stronach bramy znajdują się kamienne wypustki, które Víctor Angles interpretował jako formę pisma ideograficznego.

Rumicolca leży 31 km na południowy wschód od Cusco, przy drodze Cusco–Puno i blisko Pikillaqta. Stanowisko to otwarta konstrukcja bez udogodnień, więc zabierz wodę i ochronę przeciwsłoneczną. Wysokość jest duża, daj sobie czas na aklimatyzację przed zwiedzaniem.

Paleohydrolog Kenneth Wright doszedł do wniosku, że kanał biegnący wzdłuż Rumicolca był częścią pierwotnej konstrukcji Wari, a nie późniejszym dodatkiem. Po wewnętrznych stronach bramy znajdują się rzeźbione kamienne guzy, które występują także w Pisac; według Víctora Anglesa to forma pisma ideograficznego.