Huacachina

Naturalna pustynna laguna leży wśród wysokich wydm piaskowych wznoszących się do 500 metrów nad otaczającym krajobrazem w południowo-zachodnim Peru. Palmy otaczają brzeg zielonkawego zbiornika wodnego, a niewielki zespół hoteli, restauracji i budynków mieszkalnych otacza lagunę. Wydmy rozciągają się we wszystkich kierunkach, tworząc naturalną formację amfiteatru wokół zbiornika wodnego.

Nazwa pochodzi z języka keczua, gdzie wakachina oznacza strzec lub ukrywać, odnosząc się do ukrytego położenia źródła wody na pustyni. W połowie XX wieku miejsce stało się znane wśród podróżników korzystających z rzekomo leczniczych właściwości wody. Turystyka rozwinęła się znacznie od lat 90. XX wieku, gdy sandboarding i przejażdżki buggy po wydmach przyciągnęły nowych odwiedzających.

Folklor opisuje księżniczkę uciekającą przed myśliwym, która zostawiła swoje lustro, które przekształciło się w lagunę i nadało miejscu mitologiczne znaczenie w peruwiańskiej tradycji opowiadania. Oaza stała się w XX wieku popularnym miejscem wypoczynku dla zamożnych rodzin z Limy, które szukały uzdrowienia w wodach bogatych w minerały.

Odwiedzający docierają do lokalizacji z pobliskiego miasta Ica, położonego zaledwie pięć kilometrów dalej z dostępnymi regularnymi połączeniami transportowymi. Wycieczki po wydmach zwykle odbywają się późnym popołudniem, gdy temperatury spadają, a oświetlenie poprawia się dla fotografii. Bankomaty i sklepy znajdują się w Ica, podczas gdy kilka opcji zakwaterowania różnych kategorii jest dostępnych wokół obwodu laguny.

Rząd peruwiański przedstawił tę lokalizację na banknocie 50 nuevos soles w 1991 roku, uznając jej pozycję jako jedynej oazy pustyńnej w Ameryce Południowej. Poziomy wody znacznie spadły w ostatnich dziesięcioleciach, co doprowadziło do instalacji sztucznych systemów pompowania w celu utrzymania laguny dla celów turystycznych. Niektóre budynki wokół brzegu pochodzą z lat 40. XX wieku i odzwierciedlają wczesny rozwój jako miejsca wypoczynkowego.