Puente del Inca, Naturalny łuk w Las Heras, Argentyna.

Puente del Inca to naturalny łuk z trawertynu i scementowanych odłamków nad rzeką Las Cuevas, długi na 53,4 m, szeroki na 27,6 m i gruby na 10,2 m, wznoszący się 19,2 m nad wodą. Jego zaokrąglona, asymetryczna masa jest zabarwiona na zielono, pomarańczowo, żółto i ochrowo przez społeczności mikroorganizmów i wodę termalną; pod nim zwisają stalaktyty. Na lewym brzegu nad osadami stoi szary kamienny budynek z łukowym wejściem i dwoma kwadratowymi oknami.

Cementacja przepływów gruzowych pochodzących z wielkich osuwisk południowej ściany Aconcagui rozpoczęła się około 14 798–13 886 lat temu; łuk otworzył się około 8 620–8 254 lat temu wskutek erozji wstecznej río Cuevas. Charles Darwin odwiedził to miejsce w marcu 1835 roku i narysował most z jego wielkimi stalaktytami. Na początku XX wieku zbudowano hotel, kościół i kąpiele termalne, opuszczone po lawinie w 1965 roku; w 1991 roku monument uznano za strefę nieingerencji.

Nazwa Puente del Inca wiąże naturalny łuk z siecią dróg Inków, Qhapaqñan, która przechodziła przez tę andyjską przełęcz i jest dziś wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Opuszczony pawilon kąpielowy z początku XX wieku obok łuku miał osobne baseny zasilane z różnych źródeł termalnych i połączony był z hotelem tunelem.

Miejsce znajduje się bezpośrednio przy trasie Route 7 między Mendozą a granicą chilijską, z miejscami parkingowymi i łatwym dostępem z pobocza drogi. Najlepszy okres na odwiedziny to okres między listopadem a marcem, kiedy warunki śnieżne w górach są korzystniejsze, a droga bezpieczniejsza do podróży.

Woda wciąż przeciekająca przez formację utrzymuje temperaturę około 33 stopni Celsjusza i nieustannie zmienia wzory kolorów na powierzchni. Ludzie kiedyś kąpali się w naturalnych basenach, ale dostęp jest teraz zamknięty, aby chronić strukturę geologiczną.