Parafia Trójcy Świętej i Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Santiago, Świątynia prawosławna w Ñuñoa, Chile.

Cerkiew Prawosławna Świętej Trójcy i Najświętszej Bogurodzicy z Kazania to świątynia o powierzchni 144 m², zbudowana w latach 1975–1980 w Ñuñoa w Santiago. Jej pojedyncza cebulasta kopuła zwieńczona krzyżem nawiązuje do szkoły pskowskiej z XII–XVI wieku. Wnętrze mieści dębowy ikonostas z 1979 r. według projektu inżyniera Romána Epplégo z trzema bramami; Carskie Wrota zdobią wizerunki czterech ewangelistów, Zwiastowania i Ostatniej Wieczerzy.

Pierwsza rosyjska parafia prawosławna w Chile, poświęcona ikonie Matki Bożej Kazańskiej, powstała w Santiago 25 grudnia 1933 roku z inicjatywy protojereja Iliodora Antipowa. Jej cerkiew, wzniesiona przez samych wiernych, ukończono w 1946 roku; w 1953 roku biskup Leonty (Filippowicz) ustanowił tam swoją stolicę biskupią. Obecna świątynia powstała w latach 1975–1980 staraniem wiernych, po śmierci architekta Jorge Schroetera w lutym 1976 roku, gdy pracami kierował inżynier Román Epplé; połączyła parafie Trójcy Świętej i Kazańską.

Regularne nabożeństwa tutaj utrzymują tradycje prawosławne i gromadzą rosyjskojęzyczną wspólnotę Santiago. Parafianie zbierają się tutaj na modlitwę i religijne obchody.

Świątynia jest dostępna podczas nabożeństw w niedziele i soboty i znajduje się w dobrze skomunikowanej dzielnicy Santiago. Odwiedzający powinni wcześniej się skontaktować, aby potwierdzić godziny i warunki dostępu.

Dębowy ikonostas zaprojektował w 1979 roku inżynier Román Epplé. Dwoje bocznych drzwi z archaniołami, namalowanymi przez rosyjskiego artystę Sergiusza Bajkałowa w latach 50., pochodzi z wcześniejszej cerkwi Kazańskiej Ikony Matki Bożej, a ikony w sanktuarium datują się na 1934 rok.