Port of Valparaíso, Terminal morski w Valparaíso, Chile.

Port Valparaíso rozciąga się wzdłuż wybrzeża Pacyfiku i służy jako ważny węzeł dla statków kontenerowych, statków wycieczkowych i ogólnych operacji transportu ładunków. Obiekt posiada wiele wyspecjalizowanych terminali wyposażonych w nowoczesne systemy załadunkowe.

Valparaíso przyjęło pierwszy statek, Santiaguillo, w 1536 roku, w zatoce, którą rybacy changos nazywali Quintil. Molo Villaurrutia, pierwsze w Chile i jedyne zbudowane w okresie kolonialnym, stało przy Cabo. W latach 1910–1930 angielska firma S. Pearson and Son Ltd wzniosła obecną infrastrukturę, w tym falochron o długości 1000 m, po tym jak ustawa nr 2.390 z 7 września 1910 roku sfinansowała prace.

Wpis na listę UNESCO z 2003 roku dotyczy historycznego centrum Valparaíso, a nie morskiego dziedzictwa przemysłowego portu. Zatoka nazywała się Quintil w języku Changos, rybaków używających tratw ze skóry lwów morskich i desek przed przybyciem Santiaguillo w 1536 roku.

Port rozciąga się u stóp wzgórz, z terminalem pasażerskim przy Muelle Prat i terminalami kontenerowymi dalej na północ, w kierunku Barón. Dostęp publiczny ogranicza się do strefy pasażerskiej i promenady; strefy operacyjne są zamknięte. Najlepsze widoki roztaczają się z okolicznych wzgórz lub z nabrzeża w pobliżu Muelle Prat.

Zatoka ma naturalny kształt amfiteatru, który pozwala widzieć statki z wielu wysokości wokół nabrzeża. System kolejek linowych łączy obszar portu z osiedlami mieszkaniowymi położonymi na otaczających wzgórzach.