Casa Central de la Pontificia Universidad Católica de Valparaíso, Zabytek historyczny i siedziba uniwersytetu w Valparaíso, Chile

Casa Central Pontificia Universidad Católica de Valparaíso to budynek o czterech kondygnacjach i jednym poziomie podziemnym, na planie kwadratu, z dwoma dziedzińcami otoczonymi galeriami i rozdzielonymi podwyższoną kaplicą; przejście pod kaplicą łączy oba dziedzińce. Przy wejściu wznoszą się podwójne marmurowe schody, w czterech narożnikach znajdują się klatki schodowe, a przy głównym wejściu szklana winda. Kaplica na drugim piętrze ma mozaiki i witraże, a Salón de Honor zajmuje trzecie piętro od strony Avenida Brasil.

Budowę rozpoczęto w 1925 roku na oczyszczonym w sierpniu terenie, finansowaną przez siostry Isabel i Teresę Brown Caces i nadzorowaną przez Rafaela Ariztíę Lyon. Architekci Ernesto Urquieta i Gregorio Airola otrzymali zlecenie po konkursie; kamień węgielny poświęcono 21 września 1925 roku. Uniwersytet zainaugurowano 25 marca 1928 roku, a kompleks uznano za pomnik narodowy w 2003 roku.

Salón de Honor na trzecim piętrze, do którego prowadzą główne marmurowe schody, służy ceremoniom oraz wydarzeniom akademickim i kulturalnym; na czwartym piętrze znajduje się galeria. Kaplica na drugim piętrze wyróżnia się mozaikami i witrażami. Oba wewnętrzne dziedzińce i dawna kafeteria, dziś sala wielofunkcyjna, zostały niedawno odnowione.

Budynek znajduje się na Avenida Brasil między Avenida Argentina i 12 de Febrero w centrum Valparaíso. Dostęp do pomieszczeń wewnętrznych może być ograniczony, dlatego warto wcześniej sprawdzić godziny otwarcia lub dostępne wycieczki.

Dwa wewnętrzne dziedzińce rozdziela kaplica podniesiona o jedną kondygnację, a pod nią przejście łączy oba patia. Pierwotny budżet 1 000 000 pesos de seis peniques wzrósł do 7 500 000, gdy Rafael Ariztía Lyon postanowił zbudować pełny uniwersytet. Kompleks mieścił kiedyś do 6 000 studentów.