Volcán Maipo, Stratowulkan w Andach, granica Chile-Argentyna

Volcán Maipo to stożkowy stratowulkan o wysokości 5323 m n.p.m. na granicy Argentyny i Chile, powstały nad kalderą Diamante i wznoszący się około 1900 m ponad jej dno. Granica przebiega przez szczyt, pozostawiając krater po stronie argentyńskiej. Laguna del Diamante leży bezpośrednio na wschód od wierzchołka.

Wulkan powstał w plejstocenie. Wylew lawy w 1826 roku zablokował wschodni odpływ wód roztopowych, tworząc Laguna del Diamante na dnie kalder, na wschód od szczytu, a nie w pobliżu szczytu. Zapisy historyczne wymieniają cztery prawdopodobne erupcje strombolijskie między 1822 a 1941 rokiem. Pierwsze wejście odbyło się 19 stycznia 1883 roku przez Paula Güssfeldta z chilijskimi mulnikami Lorenzo Zamorano i Francisco.

Nazwa nawiązuje do rzeki Maipo, zasilanej przez lodowce na stokach i zaopatrującej doliny poniżej od wieków. Pasterze czasami nadal przyprowadzają zwierzęta na niskie pastwiska u stóp góry, gdzie widoczne są stare szlaki bydlęce.

Wspinacze potrzebują doświadczenia z warunkami wysokogórskimi i powinni zaplanować kilka dni na aklimatyzację przed rozpoczęciem wejścia. Wiatr i nagłe spadki temperatury sprawiają, że ciepła odzież i sprzęt odporny na warunki pogodowe są konieczne, nawet latem.

Erupcja kalderu Diamante ma stopień 7 w Indeksie Eksplozywności Wulkanicznej i wyrzuciła 450 km³ tefry, około 50% całego materiału wyemitowanego między 33° a 35° S w czwartorzędzie. Przepływ pokonał ponad 130 km. Pierwszego wejścia 19 stycznia 1883 r. dokonał Paul Güssfeldt z chilijskimi mulnikami Lorenzo Zamorano i Francisco.