Zúñiga, Wieś dziedzictwa kulturowego w San Vicente de Tagua Tagua, Chile.

Zúñiga to wieś w San Vicente de Tagua Tagua z budynkami wykazującymi ciągłe fasady z murów z gliny, dachów z cegły gliny z dużymi nawisami. Miejsce zawiera cztery historycznie znaczące struktury: Kościół Parafialny, Dom Parafialny, Dom Cáceres i Dom Galafe.

Wieś powstała, gdy ksiądz Antonio de Zúñiga w latach 1760 zainicjował budowę kaplicy, co doprowadziło do rozwoju osady wokół tego religijnego miejsca. Nazwa miejsca honoruje tego księdza i jego rolę w założeniu społeczności.

Nazwa nawiązuje do Antonia de Zúñiga, kapłana, który w latach 60. XVIII wieku doprowadził do budowy kaplicy dla wiernych z Toquigua; już w dokumentach z 1839 roku miejsce figuruje jako „Lo Zúñiga”. Parafia nosi wezwanie Nuestra Señora de la Merced, a obok stoi dom parafialny. Wieś zachowuje układ kolonialnej osady wiejskiej, z kościołem i jego zabudowaniami jako punktem odniesienia.

Zúñiga leży 15 km od San Vicente de Tagua Tagua, stolicy gminy, w regionie O'Higgins. Wieś jest niewielka, a jej gliniane budynki, uszkodzone przez trzęsienia ziemi w 1985 i 2010 roku, zwiedza się pieszo ulicami Strefy Typowej. Warto odnaleźć kościół parafialny, dom parafialny oraz domy Cáceres i Galafe, uznane w 2005 roku za Pomniki Historyczne.

Zúñiga była stolicą własnej gminy w latach 1899–1931, zanim włączono ją do San Vicente de Tagua Tagua. Nazwa pojawia się w dokumentach jako „Lo Zúñiga” już w 1839 roku i wywodzi się od kaplicy księdza Antonio de Zúñigi, ustanowionej dekretem króla Karola III w 1765 roku.