Mentolat, Stratowulkan na wyspie Magdalena, Chile

Mentolat to wypełniona lodem kaldera o szerokości 6 km na stratowulkanie w środkowej części wyspy Magdalena, region Aysén, chilijska Patagonia, o wysokości 1 660 m. Stożek zajmuje 204 km² i wyprowadził potoki lawy oraz potoki piroklastyczne; skały mieszczą się między andezytem bazaltowym a andezytem. Lodowiec szczytowy zajmował 3,35 km² w 2011 r., około 2,5 razy mniej niż w 1979 r.

Najstarsza aktywność Mentolatu sięga plejstocenu, a w holocenie doszło do dużych erupcji eksplozywnych; jedna z nich mogła utworzyć kalderę o szerokości 6 km. Możliwa erupcja na początku XVIII wieku mogła wytworzyć potoki lawy na zachodnim zboczu. Historia erupcyjna wulkanu pozostaje słabo poznana.

Nazwa Mentolat jest ostrożnie wiązana z Men (o) lat, co w języku chono miałoby znaczyć „rozszyfrować”. Mapy z początku XX wieku podawały nazwę Montalat, a odnotowano też zapisy Menlolat, Montolot i Matalot. Kaldera szczytowa może zawierać pokryty lodem kopułę lawową.

Mentolat zajmuje środkową część wyspy Magdalena, w parku narodowym Isla Magdalena w regionie Aysén, oddzielony od Puerto Cisnes cieśniną Puyuhuapi. Jak większość wulkanów w regionie leży z dala od dróg i jest trudno dostępny. Opady mogą tu sięgać 7500 mm rocznie, a temperatury wynoszą od 8 do 13 °C.

Ten wulkan produkuje tefr o niższej zawartości potasu w porównaniu z sąsiednimi wulkanami w regionie. Ta niezwykła kompozycja wyrzuconego materiału czyni go szczególnie interesującym dla geologów i pokazuje zróżnicowane pochodzenie wulkaniczne w chileńskim krajobrazie.