Mata Utu Cathedral, Katedra rzymskokatolicka w Mata-Utu, Wallis i Futuna, Francja.

Katedra Notre-Dame-de-l'Assomption w Mata Utu to budowla z ciosanego kamienia, długa na 60 metrów i szeroka na 20, z 20-metrową iglicą. Między dwiema prostokątnymi wieżami umieszczono niebieski krzyż maltański, znak królewski Wallis. Niebieskie kamienie wulkaniczne ociosywano i dopasowywano ręcznie, część wydobyto ze skał wokół jeziora Lalolalo. Fotografia ukazuje jasną nawę z dachem dwuspadowym, wysokie łukowe okna, wieżę z kopułą i drewniane ogrodzenie.

Pierwszy kamienny kościół powstał w latach 1857–58 za królowej Amelii Tokagahahau Aliki, a nowa budowla wznoszona była od 1859 do 1869 roku przez zagranicznych murarzy. Katedrą stała się w 1935 roku, gdy Wallis i Futuna ustanowiono wikariatem apostolskim. Odbudowana od 28 stycznia 1952 roku pod kierunkiem ojca Petelo Hamale, który dodał dwie nawy boczne, została pobłogosławiona 13 sierpnia 1959 i konsekrowana 12 sierpnia 1962 roku.

Katedra mieści groby Lavelua, zwyczajowych królów Uvea: Soane Patita Vaimu'a został tu pochowany w 1858 roku, a za nim kilku następców, zastępując tradycyjne miejsce pochówku Niuvalu. Niebieski krzyż maltański między wieżami jest królewskim znakiem Wallis i widnieje także na fladze wyspy.

Katedra stoi w centrum Mata-Utu przy nabrzeżu, obok zbudowanego w 1876 roku pałacu królewskiego Uvea; po drugiej stronie nabrzeża znajduje się platforma Fale Fono, a w pobliżu targi, restauracje, hotele i poczta. Budowla ma 60 metrów długości i 20 metrów szerokości, a iglica 20 metrów wysokości. Warto wypatrzyć niebieski krzyż maltański między dwiema prostokątnymi wieżami.

Katedra mieści groby Lavelua, zwyczajowych królów Wallis, począwszy od Soane Patita Vaimu'a, pochowanego tam w 1858 r. Zastąpiła w ten sposób Niuvalu jako miejsce królewskiego pochówku, które zachowało jednak znaczenie symboliczne. Spoczywa tu także Alexandre Poncet, wikariusz apostolski zmarły w 1973 r.