Sewański Park Narodowy, Park narodowy nad jeziorem Sewan, Armenia

Park Narodowy Sevan obejmuje 147 343 hektary wraz z powierzchnią jeziora Sevan, czyli 22 585 hektarów samego lądu, ze strefą ochronną 342 920 hektarów. Jezioro o powierzchni 1238 kilometrów kwadratowych i głębokości do 79,4 metra dzieli podwodny grzbiet Shorzha na Wielki Sevan i Mały Sevan. Park dzieli się na cztery strefy: rezerwaty, ostoje, rekreacyjną i gospodarczą.

Park Narodowy Sewan utworzono 14 marca 1978 r. decyzją nr 125 Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Armenii i Rady Ministrów Armeńskiej SRR. W 1997 r. rozwiązano gospodarstwa leśne w Sewanie, Noratusie, Martuni i Wardenisie, a ich grunty przekazano parkowi wraz z nadbrzeżną gospodarką wypoczynkową. Ustawa z 2001 r. o jeziorze Sewan włączyła cały park do centralnej strefy jeziora.

Armeńska nazwa parku, Sevan azgayin park, pochodzi od jeziora Sewan, którego ryby dały okolicy tradycję rybacką; pstrąg sewanski (Salmo ischchan) i koghak sewanski (Capoeta sevangi) trą się w rzekach takich jak Masrik, a licencjonowany połów w jeziorze reguluje administracja parku. Mewa armeńska, Larus armenicus, gnieździ się tutaj i jest jednym z dwóch regionalnych endemitów parku.

Park dzieli się na cztery strefy: rezerwaty, ostoje, strefę rekreacyjną o powierzchni 4753 hektarów i strefę gospodarczą o powierzchni 11 266 hektarów, więc dostęp zależy od sektora. Cztery rezerwaty (Norashen, Lichk-Argichi, Gilli, Artanish) zajmują 7464 hektary, z czego 3175 to woda. Licencjonowane połowy na jeziorze reguluje administracja parku.

Rzeka Masrik i jej dopływy są tarliskiem endemicznego pstrąga sewanskiego (Salmo ischchan) i koghaka sewanskiego (Capoeta sevangi); młode ryby pozostają w tych rzekach do ukończenia roku. Oba gatunki są wpisane jako zagrożone do czerwonej księgi Armenii.