Cerkiew Opieki Matki Bożej w Erywaniu, Cerkiew prawosławna w Kanaker-Zeytun, Armenia

Kościół Wstawiennictwa Matki Bożej to kamienna świątynia z dwiema charakterystycznymi kopułami wykazująca architekturę rosyjskiego Odrodzenia, położona na ulicy Zakaria Kanakertsi na północnym wschodzie Erewanu. Budowla wykazuje cechy projektowe typowe dla tego stylu, z ozdobnym murowaniem i szczegółowymi pracami kamiennymi.

Świątynię wzniesiono w latach 1913–1916 w ówczesnej wsi Kanaker, 7 km na północ od Erywania, dla stacjonującego tam 1. Pułku Połtawskiego Kozaków Kubańskich; projekt typowy dla cerkwi wojskowych opracował architekt Fiodor Wierżbicki. Wcześniejsza tymczasowa cerkiew pod wezwaniem św. Aleksandra Newskiego została poświęcona 29 stycznia 1906 r. w jednym z pomieszczeń koszar. W 1918 r. świątynię zamknięto, pozbawiono kopuły i użytkowano jako szpital, klub oficerski oraz kino. Ponownie otwarto ją w 1991 r., a w 2000 r. odrestaurowano, odtwarzając dzwonnicę i kopułę niezgodnie z pierwotnym projektem.

Cerkiew jest główną parafią Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w Armenii, podlegającą eparchii erywańsko-ormiańskiej. 17 marca 2010 r. odwiedzili ją patriarcha Cyryl Moskiewski i całej Rusi oraz katolikos Garegin II; Cyryl podarował Kazańską Ikonę Matki Bożej, a Garegin II — Włodzimierską Ikonę namalowaną przez ormiańskich ikonografów.

Cerkiew stoi w starej dzielnicy Kanaker, około 7 km na północ od historycznego centrum Erywania, przy ulicy Zakarii Kanakertsi. To czynna parafia rosyjskiej diecezji prawosławnej Erywania i Armenii: skromny strój i wejście poza nabożeństwami. Zamknięta w 1918 roku, świątynia została ponownie otwarta dopiero w 1991 roku.

Cerkiew zaczęła się jako tymczasowa kaplica poświęcona 29 stycznia 1906 roku w jednej z sal koszarowych, pod wezwaniem św. Aleksandra Newskiego. Murowana świątynia, która ją zastąpiła, powstała według zatwierdzonego w 1901 roku typowego projektu architekta Fiodora Wierżbickiego, użytego do 1917 roku przy ponad 60 cerkwiach wojskowych w Imperium Rosyjskim.