Basilica of Saint Michael, Bazylika mniejsza w Arapaj, Albania.

Bazylika Świętego Michała to zorientowana na wschód, trzynawowa ruina bazyliki z trzema absydami, długa na około 60 metrów, z narteksem, atrium i trzema absydami. Nawa główna i dwie nawy boczne były oddzielone arkadami, a w małej komorze grobowej po stronie południowej znajduje się wielobarwna mozaika podłogowa o powierzchni około 5 metrów kwadratowych, obecnie przykryta żwirem dla ochrony.

Bazylikę wzniesiono w V–VI wieku; w atrium zachowała się posadzka z monogramem z czasów panowania cesarza Anastazjusza I (491–518). Była używana do XI wieku, gdy wojska normańskie pod wodzą Roberta Guiscarda spaliły ją po zdobyciu Dyrrachionu w 1081 roku. W ruinach pochowano poległych w bitwie strażników cesarza Aleksego I Komnena. Odkryta na nowo w 1974 roku przez Hawę i Salego Hidrich, została przebadana wykopaliskowo w latach 1981–1983.

Bazylika nosi imię archanioła Michała, któremu była poświęcona. Mozaiki posadzkowe przedstawiają dwie scenki: siedzącą na wolnym powietrzu parę z psami, końmi, kozami i owcami oraz dwuuche naczynie, z którego wino płynie ku jeleniowi i krowie. Pierwsza scena bywa czytana jako raj pary, druga jako odniesienie do śmierci Chrystusa i Eucharystii.

Miejsce znajduje się na stanowisku archeologicznym koło Durrës i jest otoczone ogrodzeniem, aby chronić szczątki. Odwiedź rano, gdy jest chłodniej i światło jest lepsze do oglądania wykopalisk.

Polichromiczna mozaika nad komorą grobową po stronie południowej, o powierzchni około 5 m², przedstawia siedzącą parę z psami, końmi, kozami i owcami oraz dwuuszny krater, z którego wino płynie do jelenia i krowy. Ze względów konserwatorskich przykryto ją warstwą żwiru, więc zwiedzający jej nie zobaczą.