Cerro Porquesa, Szczyt górski w regionie Tarapacá, Chile.

Cerro Porquesa to ryodacytowa kopuła lawowa w Andach, około 800 metrów (2 600 stóp) nad podstawą, o owalnym obrysie 1,5 na 3 kilometry (0,93 na 1,86 mili). Powstała w co najmniej trzech etapach erupcyjnych, z których każdy wniósł dwa lub trzy płaty, i towarzyszą jej przepływy blokowo-popiołowe oraz potoki lawy. Zgłoszono dwa stożki wulkaniczne. Szczyt osiąga 5 155 metrów (16 913 stóp) nad poziomem morza.

Cerro Porquesa to ryodacytowa kopuła lawowa z pliocenu i plejstocenu, zbudowana w co najmniej trzech etapach erupcyjnych, z których każdy dodał około dwóch lub trzech płatów lawy. Trzy datowania kopuł dały 0,63±0,63 mln, mniej niż 1 mln i 1,1±0,4 mln lat. Ignimbryt ryolitowy o miąższości około 2 m w dolinie na południu datowano metodą potas-argon na biotycie na 0,73±0,16 i 0,63 +0,92/-0,63 mln lat. Kompleks był prawdopodobnie aktywny po 280 000 lat temu, ale nie w holocenie; uskoki przesuwają część ignimbrytów.

Nazwa Cerro Porquesa pochodzi z języka ajmara. Kopuła leży w przerwie Pica, odcinku Andów, gdzie nie występuje aktywność wulkaniczna młodsza niż 2 miliony lat, a stosunki izotopów ołowiu w skałach stają się mniej radiogeniczne z południa na północ; Porquesa ma wartości pośrednie.

Szczyt wznosi się na 5 155 m, około 800 m nad podstawą, w niemal bezludnej strefie Pica gap w Tarapacá, jakieś 1 500 km na północ od Santiago. Podejście prowadzi od strony Salar del Huasco, gdzie na zboczach kopuły bierze początek Quebrada de Piga. Teren to otwarte zarośla bez osad w pobliżu: trzeba zabrać całe zaopatrzenie i zaplanować aklimatyzację.

Quebrada de Piga, wąwóz uchodzący do Salar del Huasco, bierze początek na zboczach Cerro Porquesa. Riolitowy ignimbryt kopuły, gruby na około 2 metry, wypełnia dolinę na południe od kompleksu i został datowany metodą potasowo-argonową na biotycie na około 0,63–0,73 mln lat.