Cerro Dragón, Rezerwat przyrody w Iquique, Chile.

Santuario de la Naturaleza Cerro Dragón chroni wydmę nadmorską typu seif o długości 4 km i szerokości od 150 do 550 m, wznoszącą się 220 m nad niskim skalistym terasem morskim. Teras leży 100 m nad poziomem morza, co daje obszarowi łącznie 320 m wysokości przy Iquique. Wiatry przybrzeżne nie dostarczają już piasku; wydma ma charakter reliktowy.

Duna powstała około 20 000 lat temu podczas ostatniego zlodowacenia, gdy poziom morza był o 100 m niższy, a wiatry przybrzeżne nanosiły piasek. Dziś jest reliktowa: wiatry przybrzeżne już jej nie zasilają. Przed objęciem ochroną wydano pozwolenia na budowę na jej zachodnim zboczu i usunięto duże ilości piasku. 8 kwietnia 2005 r. dekret Exento nr 419 Ministerstwa Edukacji ogłosił ją Santuario de la Naturaleza.

Nazwa wydmy pochodzi od jej kształtu typu seif, którego grzbiet przypomina grzbiet smoka na terasie nadmorskiej. Od uznania za Santuario de la Naturaleza w 2005 roku miejsce odwiedzają szkoły i uczelnie, by poznawać geomorfologię pustyni i mgłę camanchaca utrzymującą wilgotność względną około 75 %.

Wydma leży obok Iquique i jest dostępna drogą z miasta. Jej cztery kilometry długości i 220 metrów wysokości nad terasą morską dają niewiele cienia, więc zabierz wodę i ochronę przeciwsłoneczną. Mgła camanchaca utrzymuje wilgotność względną około 75%, a roczne opady wynoszą zaledwie 1,9 mm.

Duna jest formacją przybrzeżną typu seif, grzbietem ustawionym zgodnie z przeważającymi wiatrami południowo-zachodnimi, długim na cztery kilometry i szerokim na 150 do 550 metrów. Piasek nie jest już dostarczany przez wiatry przybrzeżne, stąd jej reliktowy charakter. U podstawy widać niski, skalisty taras morski na wysokości około 100 metrów, ponad który duna wznosi się o jakieś 220 metrów.