Niah National Park, Stanowisko archeologiczne w Sarawaku, Malezja.

Park Narodowy Niah to rezerwat o powierzchni 3 138 hektarów wzgórz wapiennych i lasu w dywizji Miri w Sarawaku. Wielka Jaskinia otwiera się Zachodnim Otworem, szerokim na 150 m i wysokim na 75 m w Gunung Subis, z pochyłym ziemnym dnem przeciętym drewnianymi schodami i pomostami. Park ma pięć innych otworów, w tym Lubang Tulang i Gan Kira.

Alfred Russel Wallace rozmawiał o jaskiniach z Robertem Coulsonem w 1864 roku, a Alfred Hart Everett zbadał później 32 jaskinie w Sarawak. W 1954 roku Tom Harrisson spędził w Niah dwa tygodnie i znalazł ślady długiego zamieszkania; w lutym 1958 roku zespół Barbary Harrisson wydobył „Deep Skull” w Hell Trench, od 101 do 110 cali pod powierzchnią. Park ustanowiono w 1974 roku, a 27 lipca 2024 roku wpisano go na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Jaskinia Malowana, niewielki blok wapienia około 150 metrów od południowo-wschodniego krańca Wielkiej Jaskini, kryje malowidła naskalne datowane na około 1200 lat. Dociera się do niej drewnianymi pomostami parku; te czerwone postacie to jedyna prehistoryczna sztuka w parku.

Park jest dostępny z Miri taksówką lub autobusem; odwiedzający muszą przepłynąć rzeką Niah łodzią, aby dostać się do jaskiń. Eksploracja odbywa się po bezpiecznych ścieżkach, a warto nosić wygodne buty i uważać na nierówny teren.

Każdy fragment stropu, na którym gnieżdżą się salangany, ma prywatnego właściciela i tylko on może zbierać gniazda, dwa razy w roku. Jaskinia Malowana, około 150 m od Wielkiej Jaskini, kryje malowidła naskalne sprzed około 1200 lat.