Park Narodowy Kinabalu

Park Kinabalu to chronione tereny górskie w Sabah obejmujące 754 kilometry kwadratowe i zdominowane przez Mount Kinabalu na wysokości 4.095 metrów, najwyższy szczyt między Himalajami a Nową Gwineą. Teren wykazuje odrębne strefy ekologiczne, które drastycznie się zmieniają wraz z wysokością, od gęstych lasów tropikalnych na niższych poziomach do nagiego krajobrazu alpejskiego blisko szczytu.

Park został utworzony w 1964 roku po ekspedycjach naukowych prowadzonych w latach 1962-1964 przez Profesora Cornera, które dokumentowały bogatą bioróżnorodność góry. Te wysiłki badawcze dostarczyły podstaw do ochrony obszaru i ostatecznie doprowadziły do jego uznania za światowe dziedzictwo UNESCO.

Góra ma głębokie znaczenie duchowe dla ludu Dusun i innych społeczności tubylczych, które zamieszkują ten region od pokoleń. Lokalni przewodnicy i mieszkańcy dzielą się swoją wiedzą o terenie, a ich obecność kształtuje doświadczenie odwiedzających park.

Park ma obiekty dla odwiedzających i opcje zakwaterowania zlokalizowane w pobliżu obozu bazowego na wysokości około 1.520 metrów. Najlepszy czas do odwiedzenia to suchsze miesiące, gdy warunki do wędrówek są przyjemniejsze, a widoczność ze szczytu lepsza.

Park jest domem dla ponad 4.500 gatunków roślin i zwierząt, z których wiele wykazuje połączenia z odległymi regionami, takimi jak Himalaje, Chiny i Australia. Ta niezwykła mieszanka życia rozwinęła się w ciągu milionów lat poprzez procesy geologiczne, które połączyły ten obszar z różnymi strefami klimatycznymi.

Lokalizacja: Sabah

Założenie: 1964

Strona internetowa: https://sabahparks.org.my/kinabalu-park

Współrzędne GPS: 6.15000,116.65000

Najnowsza aktualizacja: 20 grudnia 2025 o 14:39