Baghdad Convention Center, Budynek parlamentu w Bagdadzie, Irak

Centrum Konferencyjne Bagdadu to budynek parlamentarny w stolicy Iraku zawierający sale spotkań i pomieszczenia administracyjne do użytku rządowego. Kompleks posiada centralny audytorium, wiele sal konferencyjnych i sal komisji zaprojektowanych do obsługi różnych funkcji państwowych.

Międzynarodowy konkurs architektoniczny ogłoszony wiosną 1978 roku wybrał fińskiego architekta Heikki Sirena, wraz z Kaiją Siren, na projekt pałacu szczytu Ruchu Państw Niezaangażowanych planowanego w Bagdadzie na 1982 rok. Prace fińskiej grupy IRCO wstrzymano jesienią 1980 roku z powodu wojny iracko-irańskiej, a budynek otwarto w 1982 roku. W 1984 roku otrzymał fińską nagrodę za betonową konstrukcję roku, a w 1991 roku przetrwał bombardowania.

Biały marmur elewacji łączono z niebieskimi glazurowanymi płytkami, nawiązując do babilońskich tradycji budowlanych. Wnętrze ozdobiła praca irackiego artysty Ismaila Fattaha al-Turkiego, biała marmurowa rzeźba „Tygrys i Eufrat”, zwana też iracką palmą: rozdzielony pień palmy, którego równoległe linie oznaczają dwie rzeki, a faliste liście ich wody. Stoi w salach centralnych.

Dostęp do budynku odbywa się przez formalną bramę wejściową na głównej fasadzie, którą można łatwo zlokalizować z ulicy. Zaleca się wcześniejsze uzyskanie zgody, ponieważ wejście do pomieszczeń wewnętrznych jest ograniczone do oficjalnych odwiedzających.

Główna sala mieści 123 delegacje po pięć osób i 1100 uczestników oraz 2100 miejsc publicznych. W środku stoi rzeźba irackiej palmy Isma'ila Fattaha al-Turka, rozdzielona na dwa równoległe pnie dla Tygrysa i Eufratu, a liście falują jak woda rzek. Zapytany o trafienia z 1991 roku architekt Heikki Siren odparł, że budynek ma 260 000 metrów sześciennych, więc kilka bomb się w nim zmieści.