Uruk, Stanowisko archeologiczne w pobliżu Samawah, Irak.

Uruk to rozległe stanowisko archeologiczne w pobliżu Samawah w Iraku, rozciągające się na szerokim obszarze dawnych struktur miejskich wzdłuż dawnego kanału rzeki Eufrat. Powierzchnia ukazuje liczne nakładające się warstwy pozostałości murów, fundamentów świątyń i stref mieszkalnych, naznaczone częściowo odsłoniętym murem i głębokimi wykopami.

Obszar miejski powstał około 5000 r. p.n.e. jako wczesna osada i rozrósł się w główne centrum w przybliżeniu do 3100 r. p.n.e. Przez kilka tysiącleci miasto ewoluowało przez różne okresy władzy i doświadczyło szczytów handlu, administracji i działalności religijnej.

Teren leży obecnie na rozległej równinie naznaczonej pustynnym pyłem i rozproszonymi ziemnymi wzgórzami, przez którą przechodzą lokalni pasterze i sporadyczni odwiedzający. Mieszkańcy okolicznych wiosek utrzymują tradycyjne rzemiosło i rolnictwo, traktując starożytne ruiny jako znajomą część swojego krajobrazu.

Dostęp do terenu prowadzą nieutwardzone ścieżki przez rozległe obszary, które mogą stać się trudne po deszczu lub silnym wietrze. Zaleca się nosić solidne obuwie i przynieść wystarczającą ilość wody, ponieważ okolica oferuje niewiele cienia i w lecie staje się bardzo gorąca.

Uruk było prawdopodobnie kolebką pieczęci cylindrycznej, a znaleziona tu gliniana tabliczka zawiera najwcześniejsze znane użycie zera. Miasto miało też sieć kanałów opisywaną jako „Wenecja pustyni”, łączącą je z handlem na Eufracie.