East Hall, Budynek akademicki w stylu włoskim na Uniwersytecie Tufts, Medford, Stany Zjednoczone.

East Hall to trzykondygnacyjny prostokątny blok z cegły, nakryty dachem o niewielkim nachyleniu i poprzebijany kilkoma ceglanymi kominami. Główna fasada ma lekki występ zwieńczony trójkątnym frontonem, a detale italianizujące obejmują łukowe nadproża okien, ząbkowane gzymsy i grube piaskowcowe zworniki. Budynek mieści wydziały anglistyki i historii.

East Hall został zatwierdzony przez zarząd w 1857 roku jako internat i zbudowany w 1860 roku według projektu bostońskiego architekta Thomasa W. Sillowaya, wyświęconego duchownego unitariańskiego. Otwarto go w maju 1861 roku kosztem 19 191,90 dolarów, częściowo sfinansowanym przez stanowe zobowiązanie w wysokości 50 000 dolarów. Służył jako akademik i mieścił stołówkę „The Dive” do 1893 roku, w 1966 roku został przekształcony na cele akademickie, a od 1989 roku mieści wydział historii.

Budynek służy dziś jako ośrodek badań nad językiem angielskim i historią, będąc centralnym punktem studiów humanistycznych na kampusie. Codziennie przechodzą przez niego studenci i naukowcy, tworząc żywy ekosystem edukacyjny w jego murach.

Budynek znajduje się na widocznej pozycji na kampusie i jest łatwo dostępny z głównych szlaków, z wieloma wejściami prowadzącymi do sal lekcyjnych i pomieszczeń do nauki. Odwiedzający mogą podziwiać architekturę zewnętrzną i jej integrację w krajobraz kampusu, podczas gdy studenci mają dostęp do biur i pomieszczeń na wszystkich trzech kondygnacjach.

Piwnica niegdyś mieściła jadłodnię zwaną The Dive, miejsce spotkań studentów do wspólnych posiłków. Ta wcześniejsza funkcja zniknęła, ale pokazuje, jak budynek zmienił swój cel przez dziesięciolecia.