Gordon–Van Tine Company Historic District, Historyczna dzielnica przemysłowa w Davenport, Stany Zjednoczone.

Dzielnica Historyczna Gordon–Van Tine Company obejmuje cztery budynki tworzące zespół, wzniesione z cegły i betonu na wschód od śródmieścia Davenport. Budynek nr 1, czteropiętrowy biurowiec, ma wapienne fundamenty, kamienny portal wejściowy, wapienny gzyms cokołowy i międzykondygnacyjny oraz neoklasyczny ceglany belkowanie; pierwsze trzy kondygnacje powstały w latach 1908–1909, a czwartą dodano przed 1923 rokiem. Budynek nr 2 to ukończona w 1910 roku pięciopiętrowa konstrukcja żelbetowa z ceglanymi ścianami osłonowymi i pilastrami na trzeciej do piątej kondygnacji. Zespół dopełniają parterowy dawny garaż na cztery samochody oraz długi drewniany magazyn z bramami załadunkowymi od ulicy i rampami od strony torów kolejowych.

Gordon–Van Tine powstała w 1907 roku jako spółka zależna tartaku U.N. Roberts i początkowo sprzedawała materiały budowlane z kilku budynków w bloku 300 przy Harrison Street. Około 1910 roku oferowała projekty domów i była jedną z pierwszych amerykańskich firm sprzedających w pełni przycięte domy; około 1916 roku przeniosła się do tego zakładu. Sprzedała około 54 000 domów pod własną marką i od 1917 roku dostarczała drewno na 20 000 domów Wardway dla Montgomery Ward. W 1946 roku została zlikwidowana.

Nazwa dzielnicy pochodzi od Gordon–Van Tine Company, spółki zależnej firmy drzewnej U.N. Roberts założonej w 1907 roku. Firma sprzedała około 54 000 domów pod własną marką i dostarczyła drewno na kolejne 20 000 domów Wardway dla Montgomery Ward od 1917 roku. Dawny budynek biurowy mieści obecnie 15 mieszkań, a fabryka/magazyn 98, w ramach projektu o wartości 35 milionów dolarów ukończonego w 2019 roku.

Kompleks leży na wschód od centrum Davenport, przy skrzyżowaniu Federal i Charlotte Street. Remont za 35 milionów dolarów, rozpoczęty w 2000 i ukończony latem 2019, dał 15 mieszkań w dawnym biurowcu i 98 w dawnej fabryce-magazynie oraz lokale handlowe na parterze. Mieszkania są prywatne; oglądaj ceglane elewacje i wschodnią dobudówkę z 1965 roku z ulicy.

Firma pozyskiwała drewno z młynów w wielu stanach, w tym Waszyngton, Missouri, Luizjana i Missisipi. Ta rozległa sieć dostaw była kluczowa do utrzymania niskich kosztów i wysyłania domów w całym kraju.