Romeo and Juliet Windmill, Drewniany wiatrak na posiadłości Taliesin w Wyoming, Wisconsin, Stany Zjednoczone

Młyn Romeo and Juliet to drewniana pompa wiatrowa na posiadłości Taliesin koło Spring Green w Wisconsin. Jego wysoka kwadratowa wieża wznosi się z surowej kamiennej podstawy, obłożona na przemian jasno- i ciemnobrązowymi deskami, z krótką otwartą dzwonnicą z pionowych listew pod płytkim spadzistym dachem. Powyżej znajduje się metalowe koło wiatrowe z wieloma cienkimi łopatkami, obok małej pomarańczowej kwadratowej flagi z białym znakiem. Wright nazwał dwie przecinające się formy Romeo, rombem, i Juliet, ośmiokątem.

Frank Lloyd Wright zaprojektował młyn w 1896 roku dla swoich ciotek Jane i Ellen Lloyd Jones, którym potrzebna była pompa wiatrowa do zaopatrywania w wodę ich Hillside Home School. Wujowie sprzeciwili się projektowi, a Wright bronił go przed ciotkami, porównując dwie połączone formy do Romea i Julii. Lokalna gazeta The Weekly Home News doniosła o ukończeniu w 1897 roku; była to druga budowla zamówiona u niego przez ciotki, po Hillside Home School I z 1887 roku.

Wright nazwał dwa przecinające się bloki imionami kochanków Szekspira: romb, który przyjmuje wiatr, to Romeo, a podtrzymujący go ośmiokątny trzon to Julia. Wytłumaczył ciotkom, że Romeo „wykona całą pracę, a Julia przytuli się obok, by go wspierać i wywyższać”.

Wiatrak stoi na posiadłości Taliesin na południe od Spring Green w Wisconsin, u podnóża Tan-y-Deri; Taliesin wznosi się na wzgórzu na północy, a Hillside Home School leży niżej na południu. Wiatrak nie pompuje już wody, a posiadłość zwiedza się z przewodnikiem, więc przed wyjazdem warto sprawdzić dostępne trasy.

Struktura przeszła renowację w 1938 roku, kiedy jej oryginalna pokrywa z gontu została zastąpiona dykandą z drewna cyprysowego. Ta zmiana materiału pomogła strukturze lepiej opierać się warunkom pogodowym i zachować swoją integralność przez dziesięciolecia.