Glebe House, Kolonialny dom georgiański w Woodbury, Connecticut

Glebe House to drewniana struktura w Woodbury ze zmodyfikowanym projektem saltbox, dachami gambrel i fasadą podzieloną na pięć sekcji. Budynek pochodzi z lat 1740 i wykazuje typowe cechy architektury kolonialnej georgianskiej.

Zbudowany około 1740 roku jako plebania kościoła St. Paul, dom był od 1771 do 1785 roku siedzibą wielebnego Johna Rutgersa Marshalla i jego żony Sarah. 29 marca 1783 roku zebrało się tu dziesięciu duchownych i wybrało Samuela Seabury'ego oraz Jeremiaha Leaminga na kandydatów na biskupa Connecticut; Leaming odmówił ze względu na wiek i zdrowie, więc wskazano Seabury'ego. Po wyjeździe Marshallów dom popadał w ruinę aż do 1923 roku, gdy biskup koadiutor Edward C. Acheson kupił go i założył Seabury Society for the Preservation of Glebe House.

Nazwa domu pochodzi od „glebe”, ziemi przeznaczonej na utrzymanie proboszcza. Dom zbudowano jako plebanię kościoła St. Paul, a wielebny John Rutgers Marshall z żoną Sarah mieszkali w nim w latach 1771–1785. Zwiedzający mogą zobaczyć kominek kuchenny, jeden z największych znanych w Connecticut.

Nieruchomość jest otwarta dla odwiedzających przez kilka dni w tygodniu od maja do października z przewodnikami po wnętrzu. Przygotuj się na spacery na płaskim terenie i noś wygodne buty, ponieważ są też tereny na świeżym powietrzu do zbadania.

Teren zawiera ogród zaprojektowany przez angielską eksperkę ogrodniczą, który reprezentuje jeden z niewielu zachowanych przykładów jej pracy w Ameryce Północnej. Ten ogród z początku dwudziestego wieku oferuje odwiedzającym kontrast w stylu projektowania w porównaniu z samym domem kolonialnym.